I SA/Wr 477/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Danuta Mróz, Sędzia WSA Katarzyna Radom, Sędzia WSA Marta Semiczek (sprawozdawca)., Protokolant: Paulina Szpakowska, po rozpoznaniu na rozprawie w Wydziale I w dniu 26 czerwca 2014 r. sprawy ze skargi Syndyka Masy Upadłości "A" sp. z o.o. w upadłości likwidacyjnej z/s w L. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania w podatku akcyzowym za marzec 2009 r. postanawia: zawiesić z urzędu postępowanie sądowe.

Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Celnej we W. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego we W. z dnia [...] r. nr [...] określającą "A" sp. z o.o. w L. (dalej: skarżąca) zobowiązanie w podatku akcyzowym za marzec 2009 r. w kwocie 127 557,00 zł. Organ odwoławczy podzielił pogląd organu pierwszej instancji, że dokonując sprzedaży oleju opałowego skarżąca obowiązana była do zastosowania stawki akcyzy przewidzianej w art. 89 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009 r., nr 3, poz. 11 ze zm. - dalej: u.p.a.). Wyjaśnił, że skarżąca z uchybieniem terminu złożyła miesięczne zestawienie oświadczeń nabywców ww. oleju o przeznaczeniu tego oleju na cele opałowe, czym naruszyła normę wynikającą z art. 89 ust. 14 u.p.a. W skardze na decyzję Dyrektora Izby Celnej, skarżąca zarzuciła naruszenie: - Przepisów prawa procesowego: art.122 Ordynacji podatkowej przez nie wyjaśnienie wszystkich okoliczności sprawy, a w szczególności nie ustalenie na jakie cele został przeznaczony olej opałowy i arbitralne przyjęcie, że sprzedany przez podatnika olej opałowy został użyty na cele niezgodne z ustawą oraz nie wyjaśnienie w jakim terminie podatnik powinien złożyć zestawienie oświadczeń; art.187 Ordynacji podatkowej przez przekroczenie granic swobodnej oceny materiału rodowodowego w wyniku uznania, że przy tak zgromadzonym materiale dowodowym istnieje podstawa do zastosowania stawki akcyzy w wysokości 1822zł/1000 lit.; art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej w zw. z art.124 Ordynacji podatkowej przez nie wyjaśnienie stronom zasady proporcjonalności i tym samym nieuwzględnienie zasady proporcjonalności pomiędzy uchybieniem podatnika, a zastosowaną sankcją oraz niewskazanie w jaki terminie podatnik powinien złożyć oświadczenie; art. 123 § 1, w zw. z art. 200 § 1 Ordynacji podatkowej, przez jego niezastosowanie i niezawiadomienie podatnika o zakończeniu postępowania dowodowego i tym samym uniemożliwienie podatnikowi wypowiedzenie się co do zebranego w sprawie materiału dowodowego; art. 165 § 2 i art. 207 § 1 oraz art. 210 § 1 pkt 5: w zw. z art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej, przez wprowadzanie w błąd podatnika co do przedmiotu postępowania art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej przez wydanie w jednej sprawie podatkowej 10 decyzji, co znaczenie utrudnia podatnikowi zorientowanie się w sprawie i skuteczne zaskarżanie wydanych aktów administracyjnych. naruszenie przepisów prawa materialnego: art. 89 ust. 18, w zw. z art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U z 2010 r. Nr 3: poz. 11), przez błędną jego wykładnię w wyniku przyjęcia, że niezłożenie zestawienia oświadczeń stanowi podstawę do zastosowania stawki 1822,00 zł/1000 litrów; art, 21 § 2 Ordynacji podatkowej przez jego niewłaściwe zastosowanie, w wyniku przyjęcia, że podatnik nie zapłacił podatku i istniej podstawa do wydania decyzji określającej zobowiązanie, podczas gdy zobowiązanie podatkowe wygasło poprzez zapłatę podatku - art. 59 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej art. 89 ust. 4 ustawy o podatku akcyzowym, przez jego niewłaściwe zastosowanie, w wyniku przyjęcia, że olej opałowy nie został przeznaczony na cele grzewcze; art 88 ust 16, w zw. z art. 89 ust. 14 ustawy o podatku akcyzowym, przez błędną jego wykładnie, w wyniku utożsamiania warunku (przesłanki) z terminem; art. 31 ust. 3. w zw. z art. 217 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej, przez ich niezastosowanie i naruszenie zasady proporcjonalności. W odpowiedzi na skargę, Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej także: WSA) we Wrocławiu zawiesił postępowanie w sprawie, z uwagi na pytanie prawne WSA we Wrocławiu skierowane do Trybunału Konstytucyjnego, mające na celu zbadanie zgodności art. 89 ust. 16 w zw. z art. 89 ust. 14 u.p.a. z art. 2 i art. 31 ust. 3 Konstytucji RP. Wyrokiem z dnia 11 lutego 2014 r. (P24/12) Trybunał Konstytucyjny nie dopatrzył się naruszenia przez ww. przepisy u.p.a. zasad konstytucyjnych. W związku z ustaniem przyczyny zawieszenia, WSA we Wrocławiu podjął zawieszone postępowanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Postępowanie sądowe podlegało zawieszeniu z urzędu. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej: u.p.p.s.a.), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. W ocenie Sądu, taka sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie. Wskazać bowiem trzeba, że postanowieniem z dnia 4 czerwca 2013 r. (I SA/Wr 562/14) tut. Sąd skierował do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: TSUE) pytanie prejudycjalne dotyczące wykładni przepisów prawa wspólnotowego o następującej treści: "1. czy art. 5 w zw. z art. 2 ust. 3 i w zw. z art. 21 ust. 4 dyrektywy Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (Dz. Urz. UE z dnia 31 października 2003 r. nr L 283, s. 51 i nast.; dalej dyrektywa 2003/96) należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on regulacji krajowej przewidzianej w treści art. 89 ust. 16 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009 r. nr 3 poz. 11 ze zm.; dalej u.p.a.), która nakazuje zastosowanie stawki podatku akcyzowego przewidzianej dla paliw silnikowych do oleju opałowego na skutek braku spełnienia przez podatnika wymogu formalnego przewidzianego w art. 89 ust. 14 - 15 u.p.a.? 2. czy zasada proporcjonalności nie sprzeciwia się wymogowi formalnemu przewidzianemu w art. 89 ust. 14-15 u.p.a. uzależniającemu zastosowanie obniżonej stawki akcyzy przewidzianej dla olejów opałowych od konieczności sporządzenia i złożenia zestawienia oświadczeń nabywców w ustawowym terminie, abstrahując od zaistnienia warunku materialnego w postaci sprzedaży paliwa na cele opałowe?; 3. czy zgodna z zasadą proporcjonalności jest sankcja przewidziana w treści art. 89 ust. 16 u.p.a. polegająca na obciążeniu sprzedawcy podatkiem akcyzowym, jak w okolicznościach przedmiotowej sprawy, wyliczonym według stawki przewidzianej dla paliw silnikowych (art. 89 ust. 4 pkt 1 u.p.a.) w odniesieniu do oleju opałowego na skutek niespełnienia warunku formalnego przewidzianego w treści art. 89 ust. 14-15 u.p.a.?". Wprawdzie na gruncie regulacji art. 125 § 1 pkt 1 u.p.p.s.a., jako przesłanki zawieszenia postępowania, ustawodawca wprost nie wymienił postępowania przed TSUE, to niewątpliwie przepis ten obejmuje swoim zakresem również wspomniane postępowanie sądowe. W niniejszej sprawie, po dokonaniu analizy jej stanu faktycznego i prawnego, Sąd powziął tożsame wątpliwości co skład orzekający występujący z powołanym pytaniem. Mając jednak na uwadze ekonomikę postępowania Sąd, uznał za niecelowe kierowanie pytania prejudycjalnego o takiej samej treści. W tych okolicznościach, uzasadnionym jest zawieszenie postępowania przed WSA we Wrocławiu do czasu podjęcia rozstrzygnięcia przez TSUE, gdyż odpowiedź TSUE, udzielona na pytania przedstawione w ww. postanowieniu, będzie miała zasadnicze znaczenie dla oceny zagadnienia spornego występującego w niniejszej sprawie. Z tych też względów, WSA we Wrocławiu - na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 u.p.p.s.a. - orzekł jak w sentencji postanowienia.