I SA/Wr 457/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Dagmara Dominik -Ogińska, Sędziowie sędzia WSA Piotr Kieres, sędzia WSA Marta Semiczek (sprawozdawca), Protokolant: Starszy specjalista Katarzyna Motyl, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 16 września 2021 r. sprawy ze skargi A na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w przedmiocie podatku od towarów i uslug postanawia: Umorzyć postępowanie sądowe.

Skarżący – A wniósł skargę na interpretację indywidualną z dnia 28 lutego 2019 r. dotycząca podatku od towarów i usług. Zaskarżoną interpretacją Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał za nieprawidłowe stanowisko A w zakresie opodatkowania sprzedaży nieruchomości użytkownikowi wieczystemu, a za prawidłowe uznał stanowisko A w zakresie opodatkowania/stawki podatki dla czynności sprzedaży nieruchomości oraz momentu powstania obowiązku podatkowego. Zaskarżając wymienioną interpretację indywidualną, A wniosła o uchylenie zaskarżonej interpretacji w całości. Pismem procesowym z 8 września 2021 r., które wpłynęło do tut. Sądu w dniu 9 września 2021 r., Skarżący cofnął skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.) – dalej, jako p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania (art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie Skarżący w piśmie z 8 września 2021 r. cofnął skargę. W ocenie Sądu, w sprawie nie zaistniały okoliczności, które nakazywałyby uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1, w związku z art. 60 p.p.s.a umorzył postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie, o czym orzekł w sentencji postanowienia.