I SA/Wr 456/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tadeusz Haberka po rozpoznaniu w dniu 12 lipca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi A. z siedzibą we W. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 8 kwietnia 2024 r., nr 0111-KDIB1-3.4010.16.2024.1.JMS w przedmiocie podatku dochodowy od osób prawnych postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić skarżącej kwotę 200 (słownie: dwieście) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi.

Pismem z 17 czerwca 2024 r. skarżącą spółkę wezwano do złożenia dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania skarżącej (odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego), w terminie 7 dni od otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi (pismo k. 30). Wezwanie doręczono stronie w tym samym dniu wraz z odpisem odpowiedzi na skargę (urzędowe poświadczenie doręczenia k. 32). W zakreślonym terminie skarżąca nie uzupełniła ww. braku formalnego skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 28 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634; dalej p.p.s.a.) osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Podmioty, o których mowa powyżej, mają - wedle dyspozycji art. 29 p.p.s.a. - obowiązek wykazania swojego umocowania do wniesienia skargi. Takim dokumentem jest niewątpliwie odpis z odpowiedniego rejestru, tj. z Krajowego Rejestru Sądowego. Nie ulega wątpliwości, że przedstawiony powyżej warunek formalny podlegają konwalidacji. Jeżeli skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa do ich usunięcia w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 49 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Jak wynika z akt sprawy, strona została prawidłowo wezwana do usunięcia zauważonego braku formalnego skargi. W wyznaczonym siedmiodniowym terminie wskazanego braku skargi nie usunięto. Z uwagi na powyższe, skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. należało odrzucić, o czym orzeczono w pkt I sentencji postanowienia. Orzeczenie w pkt II o zwrocie uiszczonego wpisu znajduje oparcie w art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego.