I SA/Wr 423/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Radom po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. P. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia [...] lutego 2018 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2012 r. wraz z odsetkami za zwłokę za lipiec i sierpień 2012 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w W. z dnia [...] kwietnia 2017 r. nr [...].

W skardze na wskazaną w sentencji postanowienia decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. strona skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia oraz decyzji organu pierwszej instancji – Naczelnika Urzędu Skarbowego w W. Powyższy wniosek nie został uzasadniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, dalej w skrócie "p.p.s.a."), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wedle zdania 3 w § 3 artykułu 61 – dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Sąd orzekający w niniejszej sprawie stoi na stanowisku, że treścią art. 61 § 3 p.p.s.a., rozszerzającego instytucję ochrony tymczasowej także na akty wydane lub podjęte we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy, objęte są nie tylko akty będące przedmiotem zaskarżenia, którymi są akty organów drugiej instancji, ale także akty pierwszoinstancyjne. W tej konkretnej sprawie dotyczy to zaś decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w W. Orzeczenie w przedmiocie wstrzymania wykonalności sąd wydaje na wniosek skarżącego, co oznacza brak podstaw prawnych do działania w tym postępowaniu przez sąd z urzędu. Dyrektywę tę należy interpretować szeroko, tj. jako odnoszącą się nie tylko do wnioskowego trybu wszczynania omawianego postępowania, ale również, jako zwalniającą sąd z poszukiwania z urzędu ewentualnego ryzyka następstw o jakich mowa w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a. Zgodnie z powszechnie aprobowanym poglądem, strona zobowiązana jest skonkretyzować przesłanki na podstawie których domaga się wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd. Brak wskazania we wniosku konkretnych następstw wykonania zaskarżonej decyzji uniemożliwia merytoryczną ocenę wniosku (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 04.10.2010 r., sygn. akt II FZ 460/10, Legalis). Wskazać również należy, że w orzecznictwie sądowym utrwalony jest pogląd, że przesłanką wystąpienia znacznej szkody (względnie, trudnych do odwrócenia skutków) nie może być sama tylko wysokość ciążącego na wnioskodawcy zobowiązania podatkowego, jeśli skutków wykonania tego zobowiązania nie można odnieść (z powodu braku wyczerpującego uzasadnienia wniosku) do sytuacji majątkowej zobowiązanego. W stanie faktycznym sprawy, strona skarżąca wnioskując o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji - poprzestała jednie na zgłoszeniu owego wniosku, tj. nie wskazała ani w oparciu o jakie konkretnie przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a. wywodzi swoje żądanie, ani też tym bardziej, nie skonkretyzowała grożącej jej szkody ani nie wskazała niebezpieczeństwa mogącego spowodować trudne do odwrócenia skutki. Tak skonstruowany wniosek uniemożliwiał Sądowi jego merytoryczną ocenę w kontekście przesłanek o jakich mowa w powołanym przepisie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18.05.2004 r., sygn. akt FZ 65/04), a tym samym, obligował Sąd do orzeczenia o odmowie wstrzymania wykonalności aktu stanowiącego przedmiot skargi w sprawie. Należy również wskazać, iż za odmową wstrzymania wykonania decyzji organu pierwszej instancji przemawia również fakt, iż decyzja ta została uchylona przez organ odwoławczy zaskarżoną decyzją z dnia [...] lutego 2018 r. Uzupełniająco należy wskazać, że brak powołania przez stronę okoliczności uzasadniających twierdzenie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie może być uznany za brak formalny wniosku (art. 49 § 1 p.p.s.a.), lecz za brak przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej przez Sąd, uzasadniający odmowę uwzględnienia wniosku (tak Jan Paweł Tarno w komentarzu: "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi", Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2006 r., s. 189). Podkreślić również należy, że rozstrzygając o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu Sąd nie bada zgodności tego rozstrzygnięcia z prawem, a jedynie potencjalne skutki jakie może ponieść strona w związku z jego wykonaniem przed rozpoznaniem skargi. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji, o czym postanowił jak w sentencji.