I SA/Wr 4/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Łukasz Cieślak po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2024 r. w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu z dnia 27 października 2022 r. nr 0201-IOV-12.4103.50.2022 w przedmiocie dopuszczenia do udziału w postępowaniu podatkowym postanawia sprostować z urzędu błąd pisarski zawarty w pkt I sentencji postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 25 stycznia 2024 r., sygn. akt I SA/Wr 4/23 w ten sposób, że w po wyrazach "Czy art. 205" dopisać omyłkowo pominięte wyrazy "i art. 273".

W pkt I sentencji postanowienia z dnia 25 stycznia 2024 r. wydanego w niniejszej sprawie podano, że przedmiotem pytania prejudycjalnego jest m.in. art. 205 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE z dnia 11 grudnia 2006 r. Nr L 347, s. 1 ze zm.), lecz na skutek błędu pisarskiego doszło do omyłkowego pominięcia art. 273 tejże dyrektywy. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 156 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. W myśl art. 166 p.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Wskazuje się, że błąd pisarski może polegać np. na przekręceniu jakiejś nazwy lub wyrazu, oczywiście mylnej jego pisowni, widocznie niezamierzonym opuszczeniu jednego lub więcej wyrazów, niewłaściwym ich użyciu czy wreszcie błędzie gramatycznym (zob. T. Woś [w:] H. Knysiak-Sudyka, M. Romańska, T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. VI, Warszawa 2016, art. 156 – i powołane tam orzecznictwo). Tego rodzaju niezamierzony błąd pisarski wystąpił w niniejszej sprawie, albowiem wbrew intencji Sądu w treści pytania prejudycjalnego doszło do pominięcia art. 273 ww. dyrektywy. Tymczasem przepis ten w oczywisty sposób winien był znaleźć się w treści pytania, albowiem jego zastosowanie w sprawie nie budzi wątpliwości (zob. wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 13 października 2022 r., Direktor na Direktsia "Obzhalvane i danachno-osiguritelna praktika", C-1/21, EU:C:2022:788). Jednocześnie należy zauważyć, że sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie jego wadliwości przez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał, która jednocześnie nie może prowadzić do zmiany lub uchylenia tego orzeczenia. Niewątpliwie sprostowanie w niniejszej sprawie nie prowadzi do zmiany co do istoty rozstrzygnięcia lub uchylenia poddanego sprostowaniu postanowienia, co przesądza o jego dopuszczalności. Uwzględniając powyższe, zaistniała konieczność sprostowania z urzędu błędu pisarskiego dostrzeżonego w pkt I sentencji postanowienia. Wobec tego Sąd na podstawie art. 156 § 1 i § 2 w związku z art. 166 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.