I SA/Wr 343/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anetta Chołuj po rozpoznaniu w dniu 19 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia strony skarżącej na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 23 stycznia 2017 r. sygn. akt I SA/Wr 343/16 utrzymujące w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 8 listopada 2016 r. w sprawie ze skargi A sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od sierpnia do grudnia 2005 r. postanawia: odrzucić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 23 stycznia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w pkt. I: przywrócił termin do złożenia sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego z dnia 8 listopada 2016 r. o odmowie zmiany postanowienia z dnia 27 czerwca 2016 r., którym referendarz sądowy odmówił skarżącej spółce przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata; w pkt. II: utrzymał w mocy zaskarżone ww. sprzeciwem postanowienie referendarza sądowego z dnia 8 listopada 2016 r. Następnie, w piśmie z dnia 17 marca 2017 r. skarżąca spółka wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na ww. postanowienie Sądu w zakresie rozstrzygnięcia zawartego w pkt. II. Wraz z tym wnioskiem skarżąca złożyła zażalenie. Prawomocnym postanowieniem z dnia 8 maja 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił ww. wniosek o przywrócenie terminu z powodu jego niedopuszczalności. Niedopuszczalność wniosku wynikała z tego, że rozstrzygnięcie Sądu objęte zażaleniem, nie podlegało zaskarżeniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 23 stycznia 2017 r. utrzymujące w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 8 listopada 2016 r. o odmowie przyznania skarżącej spółce prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata, załączone do wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia tego środka zaskarżenia, podlegało odrzuceniu. W myśl art. 260 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369; dalej: p.p.s.a.), rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6 – 8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia lub utrzymuje w mocy. Stosownie zaś do § 2 art. 260, w sprawach, o których mowa w § 1, wniesienie sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. Z treści zacytowanego art. 260 § 2 zd. drugie p.p.s.a. wynika, co Sąd stwierdził w postanowieniu z dnia 8 maja 2017 r. odrzucającym wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na ww. postanowienie Sądu z dnia 23 stycznia 2017 r., że powołana ustawa procesowa nie przewiduje możliwości zaskarżenia tego rodzaju postanowienia. W konsekwencji uznać należało, że przedmiotowe zażalenie podlegało odrzuceniu, jako niedopuszczalne, co znajduje oparcie w przepisach art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., na podstawie których wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 i art. 260 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.