I SA/Wr 2252/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dagmara Dominik - Ogińska po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I wniosku strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi Fundacji A z siedzibą we W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2007 r. postanawia: pozostawić wniosek bez rozpoznania.

1. Stan faktyczny sprawy. 1.1 Postanowieniem z dnia 14 kwietnia 2014 r. referendarz sądowy odmówił skarżącej fundacji przyznania prawa pomocy. Pismem z dnia [...] maja 2014 r. strona wniosła sprzeciw od postanowienia referendarza. 1.2. Na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I z dnia 19 maja 2014 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz sprzeciwu od postanowienia referendarza przez: podpisanie wniosku o przyznanie prawa pomocy złożonym na formularzu PPPr oraz sprzeciwu od postanowienia referendarza z dnia 14 kwietnia 2014 r. przez osobę upoważnioną do działania w imieniu skarżącej fundacji ujawnioną w Krajowym Rejestrze Sądowym (prezesa zarządu) w siedzibie tut. Sądu lub przesłanie podpisanych egzemplarzy tych dokumentów – w terminie 7 dni od otrzymania wezwania, pod rygorem pozostawienia tych pism bez rozpoznania. 1.3. W dniu [...] maja 2014 r. skarżąca przesłała podpisany przez upoważnionego do działania w imieniu skarżącej fundacji prezesa zarządu egzemplarz sprzeciwu. Nie przesłała natomiast podpisanego egzemplarza wniosku o przyznanie prawa pomocy. Przesyłka zawierała jedynie podpisany, lecz niewypełniony druk urzędowego formularza PPPr. 2. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 2.1. Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej p.p.s.a.), w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z art. 252 § 2 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Wzór ten określony został w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu udokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (DZ.U. nr 227, poz. 2245). Niezachowanie określonego w art. 252 § 2 p.p.s.a. wymogu złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu jest brakiem formalnym, o jakim mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 257 p.p.s.a., który podlega usunięciu przez wezwanie strony do złożenia wniosku na urzędowym formularzu. 2.2. Ponieważ w niniejszej sprawie wniosek strony został podpisany przez osobę, która zgodnie z przedłożonym Sądowi odpisem z KRS nie była uprawniona do działania w imieniu strony, wezwano skarżącą do uzupełnienia dostrzeżonego braku formalnego wniosku poprzez, alternatywnie, podpisanie go przez osobę uprawnioną w siedzibie tut. Sądu lub przesłanie podpisanego egzemplarza tego dokumentu. W ocenie Sądu, strona nie uzupełniła braku formalnego złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy. Przesłanie podpisanego, lecz niewypełnionego, druku formularza, nie stanowi w oczywisty sposób "przesłania podpisanego egzemplarza dokumentu", do czego strona była wezwana. Jak w każdym piśmie procesowym, podpis powinien być objęty jego treścią. W ocenie Sądu, nie czyni zadość temu wymogowi, faktyczne "dosłanie" samego podpisu osoby uprawnionej, na pustym druku PPPr. 2.3. Zgodnie z treścią art. 257 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu, lub którego braków strona nie uzupełniała w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. 2.4. Uznając, iż strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie braku formalnego wniosku o przyznanie prawa pomocy, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 257 w zw. z art. 252 § 2 i art. 260 p.p.s.a., pozostawił wniosek bez rozpoznania, orzekając jak w sentencji.