I SA/Wr 220/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Sędkowska po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności podatkowej za zaległości w podatku od towarów i usług za I kwartał 2012 r. postanawia odrzucić skargę kasacyjną.

Wyrokiem z dnia 22 sierpnia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił w całości skargę strony skarżącej. Od powyższego wyroku skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika będącego adwokatem w ustawowym terminie wniosła skargę kasacyjną. Zarządzeniem z dnia 8 listopada 2018 r. pełnomocnik strony skarżącej został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej poprzez sformułowanie wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie albo złożenie oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy zgodnie z art. 176 § 2 p.p.s.a., w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Odpis zarządzenia został doręczony pełnomocnikowi w dniu 15 listopada 2018 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru). Pełnomocnik uzupełnił powyższy brak w dniu 27 listopada 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302) – dalej w skrócie zwanej p.p.s.a., od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Z kolei art. 178 p.p.s.a. stanowi, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Podstawowe wymogi, jakim powinna odpowiadać skarga kasacyjna zostały określone w art. 176 p.p.s.a. Zgodnie z art. 176 § 2 p.p.s.a. poza wymaganiami, o których mowa w § 1, skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma strony oraz zawierać wniosek o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy. Pełnomocnik uchybił powyższemu obowiązkowi, albowiem wniesiona skarga kasacyjna nie zawierała wniosków o jakich mowa w przywołanym przepisie. W związku z powyższym, zobowiązano pełnomocnika strony skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej poprzez sformułowanie wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie albo złożenie oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy. Odpis zarządzenia został doręczony pełnomocnikowi w dniu 15 listopada 2018 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki – k. 107), a zakreślony termin, upływał z dniem 22 listopada 2018 r. Pełnomocnik uzupełnił braki dopiero w dniu 27 listopada 2018 r., a zatem po upływie terminu do ich wykonania. W tym stanie rzeczy, Sąd, po myśli art. 178 p.p.s.a., orzekł o odrzuceniu skargi kasacyjnej.