I SA/Wr 215/16

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adw. M. P. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi A.C. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia na postanowienie o wszczęciu postępowania podatkowego postanawia: przyznać pełnomocnikowi, adw. M. P., wynagrodzenie tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej na zasadzie prawa pomocy za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, w kwocie 221,40 (słownie: dwieście dwadzieścia jeden 40/100) złotych, w tym 23% VAT.

Postanowieniem z dnia 5 sierpnia 2016 r., przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Na tej podstawie, po wystąpieniu do Okręgowej Rady Adwokackiej we W., na pełnomocnika A. C. został wyznaczony adw. M.P., który zastępował skarżącego przed tutejszym Sądem. Wyrok w niniejszej sprawie zapadł 2 grudnia 2016 r., zaś koszty pomocy prawnej w tym zakresie zostały przyznane pełnomocnikowi postanowieniem z dnia 25 stycznia 2017 r. Następnie pełnomocnik sporządził w ustawowym terminie opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Jednocześnie wniósł o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu oświadczając, że koszty te nie zostały opłacone w całości ani w części. Wobec powyższego wskazać należy, że zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), wyznaczony profesjonalny pełnomocnik otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do treści § 21 ust. 1 pkt 1 aktualnie obowiązującego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714), opłaty te wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji: a) w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna - opłatę obliczoną na podstawie § 8, b) za sporządzenie skargi i udział w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego - 600 zł, c) w innej sprawie - 240 zł. Z kolei na podstawie § 21 ust. ust. 1 pkt 2 lit. b/, za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej dla adwokata, które zastępował stronę w postępowaniu w pierwszej instancji, wynagrodzenie wynosi 50% opłaty określonej w pkt 1, nie mniej niż 120 zł. W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia było postanowienie wydane w postępowaniu podatkowym, wobec tego stawkę podstawową określa § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c/ i wynosi ona 240 zł. Przy czym w ocenie referendarza, z uwagi na nakład pracy wnioskodawcy w sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, zastosowanie znalazł przepis § 4 § 2 ww. rozporządzenia, przewidujący możliwość podwyższenia wynagrodzenia do 150% opłaty podstawowej. Tym samym działającemu w niniejszej sprawie pełnomocnikowi z urzędu przyznać należało wynagrodzenie w wysokości 180 zł, które podlega podwyższeniu o kwotę 41,40 zł, stanowiącą wartość podatku od towarów i usług według stawki 23% - na podstawie § 4 ust. 3 rozporządzenia. Wobec tego postanowiono jak w sentencji, na podstawie powołanych przepisów oraz art. 258 § 2 pkt 8 ustawy procesowej.