I SA/Wr 2088/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Kamieniecka po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. sp. z o.o. z siedzibą w M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia 19 września 2013 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia oleju smarowego postanawia: odrzucić skargę.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 2 grudnia 2013 r. wezwano stronę skarżącą do opłacenia skargi na opisaną w sentencji decyzję poprzez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 987,00 zł, w terminie siedmiu dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na to wezwanie skarżąca spółka wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 21 lipca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odmówił spółce przyznania prawa pomocy w zakresie przez nią wnioskowanym. Postanowienie to uprawomocniło się w związku z postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 października 2014 r. (sygn. akt I GZ 382/14) oddalającym zażalenie spółki. Z uwagi na powyższe, pełnomocnikowi skarżącej ponownie doręczono (w dniu 8 grudnia 2014 r.) odpis zarządzenia z dnia 2 grudnia 2013 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, w kwocie, terminie i pod rygorem jak w pierwszym wezwaniu. W dniu 15 grudnia 2014 r. skarżąca spółka wniosła kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy, który został zakwalifikowany jako wniosek o zmianę prawomocnego postanowienia Sądu z dnia 21 lipca 2014 r. Nie stwierdzając wystąpienia w sytuacji majątkowej strony nowych okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 12 stycznia 2015 r. odmówił zmiany postanowienia z dnia 21 lipca 2014 r. o odmowie przyznania prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 18 marca 2015 r. (sygn. akt I GZ 122/15) Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie spółki na postanowienie z dnia 12 stycznia 2015 r. Skarga do dnia wydania niniejszego postanowienia nie została opłacona. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Zgodnie z art. 219 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) opłatę sądową (wpis) należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie. W myśl art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. pismem podlegającym opłacie jest także skarga. Zgodnie zaś z art. 220 § 1 zdanie pierwsze p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnych czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W przypadku, gdy nie został uiszczony odpowiedni wpis, przewodniczący - w oparciu o art. 220 § 1 zdanie drugie w zw. z § 3 p.p.s.a. - wzywa wnoszącego skargę, aby pod rygorem jej odrzucenia, uiścił od tej skargi wpis, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Bezskuteczny upływ tego terminu skutkuje, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., odrzuceniem skargi przez sąd. Wymaga przy tym podkreślenia, że nie przerywa biegu siedmiodniowego terminu do uregulowania wpisu sądowego ponowne wniesienie przez skarżącego wniosku przyznanie prawa pomocy. W orzecznictwie sądowym utrwalone jest bowiem stanowisko, że z przymiotu prawomocności postanowienia odmawiającego zwolnienia z kosztów sądowych wypływa obowiązek strony uiszczenia wymaganego wpisu. Ponowne złożenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, nawet dokonane w terminie określonym w ponownym wezwaniu, nie może uchylić skutków prawomocności wydanego wcześniej rozstrzygnięcia i tym samym nie ma wpływu na bieg terminu określonego na podstawie art. 220 § 1 p.p.s.a. (zob. postanowienie NSA z dnia 29 września 2005 r. sygn. akt II FZ 608/05; postanowienie SN z dnia 21 kwietnia 1999 r. sygn. akt CKN 1461/98, OSNC z 1999 r., z. 11, poz. 96). Strona zaś, składając kolejny wniosek o prawo pomocy, nie wykazała, że w sprawie doszło do takiej zmiany jej sytuacji finansowej i majątkowej, która uzasadniałaby przyznanie prawa pomocy. W konsekwencji, Sąd uznał, że strona winna w pierwszej kolejności uiścić należny wpis sądowy. Z akt sprawy wynika, że przesyłka zawierająca odpis zarządzenia wzywającego (ponownie) do uiszczenia wpisu sądowego została doręczona pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 8 grudnia 2014 r. Zatem uiszczenie wpisu sądowego winno było nastąpić najpóźniej w dniu 15 grudnia 2014 r. Tymczasem, co potwierdzają akta sprawy, skarga w zakreślonym terminie nie została opłacona. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.