I SA/Wr 2014/14

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi S. T. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2010 r. postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.

Skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata uzasadniając, że jest emerytem, a emerytura obciążona jest zajęciem egzekucyjnym. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną, posiada nieruchomość rolną (2,26 ha) i nie dysponuje żadnymi zasobami pieniężnymi ani przedmiotami o wartości powyżej 3.000 euro. Małżonkowie uzyskują dochody z tytułu świadczeń emerytalnych w łącznej wysokości 2.588 zł. Z przedłożonych dokumentów wynika, że wydatki miesięczne w gospodarstwie domowym wynoszą około 1.200 zł, z wyłączeniem wydatków na żywność. Przedmiotowy wniosek należało ocenić jako uzasadniony. Podstawą prawną jego rozpoznania jest regulacja zawarta w art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.). Stosownie do treści tych przepisów, prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika, czyli w zakresie całkowitym, może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Skarżący powyższe wykazał. Z żoną utrzymują się z emerytur w łącznej kwocie około 2.500 zł. Z kwoty tej muszą nie tylko utrzymać się, ale także ponosić wydatki na leczenie. Mają zatem małe możliwości poczynienia rezerw na opłacenie kosztów sądowych i wynagrodzenie dla profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. W tym stanie rzeczy, przedmiotowy wniosek należało uznać za uzasadniony i w związku z tym, na podstawie art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.