I SA/Wr 1916/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Henryka Łysikowska po rozpoznaniu w dniu 8 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A S.A. we W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w P. działającego w imieniu Ministra Finansów z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wydania pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego postanawia: odrzucić skargę.

Strona, A S.A., wniosła skargę na wskazane w sentencji postanowienie za pośrednictwem organu, który zaskarżony akt wydał. Postanowienie doręczone było stronie w dniu 26 maja 2014 r. Skarga została nadana na adres organu 25 czerwca 2014 r. w firmie kurierskiej B. Wpłynęła następnego dnia, to jest 26 czerwca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skarga została wniesiona nieskutecznie. Stosownie do treści art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W niniejszej sprawie, dla ustalenia zachowania powyższego terminu istotne znaczenie ma regulacja zawarta w art. 83 § 3 p.p.s.a., który przewiduje, że równoznaczne z wniesieniem pisma do sądu jest oddanie go w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe lub w polskim urzędzie konsularnym. Zgodnie z treścią art. 46 ust. 2 w związku z art. 178 § 2 ustawy – Prawo pocztowe (Dz. U. z 2012 r., poz. 1529), w okresie 3 lat od dnia wejścia w życie ustawy (tj. od dnia 1 stycznia 2013 r.), obowiązki operatora wyznaczonego pełni Poczta Polska S.A. W konsekwencji oddanie pisma innemu podmiotowi niż Poczta Polska, nawet jeśli posiada uprawnienia do prowadzenia działalności pocztowej, nie wywołuje skutków procesowych w świetle ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W powyższych okolicznościach dniem wniesienia przedmiotowej skargi była data jej wpływu do właściwego organu, czyli 26 czerwca 2014 r. Tymczasem 30-dniowy termin przewidziany w art. 53 § 1 p.p.s.a. upływał 25 czerwca 2014 r. Tym samym skargę należało ocenić jako spóźnioną. Na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Sąd obowiązany jest odrzucić skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W tym stanie rzeczy, w oparciu o przedstawione okoliczności oraz przytoczoną wyżej regulację, Sąd postanowił jak w sentencji.