I SA/Wr 191/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dagmara Dominik-Ogińska po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi A sp. z o.o. z/s we W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] września 2020 r. nr [...] w przedmiocie zaliczenia wpłaty na poczet zaległego zobowiązania z tytułu opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi postanawia: odrzucić skargę.

W dniu 20 maja 2021 r. doręczono stronie skarżącej wezwania: do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej – odpis z KRS oraz do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł. W wezwaniach zawarto pouczenie, że nieusunięcie braku formalnego skargi oraz nieuiszczenie kwoty wpisu w terminie 7 dni spowoduje odrzucenie skargi. Ww. wezwania nie zostały przez stronę skarżącą wykonane. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Skarga podlegała odrzuceniu. W pierwszej kolejności należy przypomnieć, że zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), określającym wymogi formalne przewidziane dla skargi, skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Ogólne warunki, jakim powinno odpowiadać każde pismo strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym, określone zostały w art. 46 p.p.s.a., który m.in. stanowi, że pismo winno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (§ 1 pkt 4). W sytuacji gdy stroną skarżącą jest osoba prawna, wykazanie legitymacji skargowej następuje poprzez przedstawienie stosownego dokumentu, który ma potwierdzić, że osoba/osoby podpisane pod skargą są umocowane do działania w imieniu tejże osoby prawnej. Stanowi o tym art. 28 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Stosownie zaś do art. 29 p.p.s.a., przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28 p.p.s.a, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Dokumentem o jakim mowa w art. 29 p.p.s.a., może być w szczególności odpis z KRS. W razie niezłożenia skargi wraz z rzeczonym dokumentem uznaje się, że skarga obarczona jest brakiem formalnym, który podlega usunięciu w trybie przewidzianym w art. 49 § 1 p.p.s.a. Natomiast skutkiem nieuzupełnienia wymienionego braku w zakreślonym terminie, jest odrzucenie skargi przez sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W niniejszej sprawie dostrzeżono, że strona skarżąca, która jest spółką kapitałową, nie dołączyła do skargi dokumentu wskazującego na umocowanie osoby podpisującej skargę do działania w imieniu tej spółki. Zaistniała zatem konieczność wezwania strony skarżącej do przedłożenia w terminie 7 dni dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej – odpisu z KRS . Wezwanie w tym przedmiocie zostało doręczone stronie w dniu 20 maja 2021 r., co oznacza, że termin do jego wykonania upływał z dniem 27 maja 2021 r. (czwartek). Termin ten upłynął bezskutecznie, bowiem strona nie usunęła ww. braku formalnego skargi. Nadto, strona skarżąca w podanym powyżej terminie nie uiściła na wezwanie należnego wpisu sądowego od skargi. W myśl art. 220 § 1, sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeżeli skarga nie została opłacona, strona wzywana jest do uiszczenia stosownego wpisu w terminie 7 dni. Skutkiem nieuiszczenia żądanego wpisu w wyznaczonym terminie, jest odrzucenie skargi (art. 220 § 3 p.p.s.a). W okolicznościach faktycznych sprawy strona skarżąca, pomimo prawidłowego doręczenia wezwań, nie uzupełniła braku formalnego i fiskalnego skargi, co spowodowało, że skarga na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a. podlegała odrzuceniu, o czym orzeczono jak w sentencji