I SA/Wr 186/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Kieres (sprawozdawca),, Sędziowie: Sędzia WSA Dagmara Dominik-Ogińska,, Sędzia WSA Jarosław Horobiowski, , po rozpoznaniu w Wydziale I w postępowaniu uproszczonym, na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 sierpnia 2025 r. sprawy ze skargi N. D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Jeleniej Górze z dnia 20 stycznia 2025 r. nr SKO.P/41/257/24 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania: oddala skargę w całości.

N. D. (dalej jako: Strona, Skarżąca) przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu objęła postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Jeleniej Górze (dalej jako SKO, Organ odwoławczy) z 20 stycznia 2025 r. nr SKO.P/41/257/24 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wójta Gminy M. (dalej jako Wójt, Organ I instancji) z dnia 12.09.2024 r. nr UG.3120.114.2024 w sprawie ustalenia Stronie wysokości zobowiązania pieniężnego w podatku od nieruchomości na rok 2020. Pismem z 2 listopada 2024 r. pełnomocnik Strony wniósł odwołanie od decyzji Wójta, wnosząc jednocześnie o przywrócenie terminu do złożenia odwołania. Jak wynika z akt administracyjnych 14 dniowy termin do wniesienia odwołania rozpoczął bieg z dniem 15.10.2024 r. (decyzja Wójta doręczona Stronie 14 października 2024 r.) i upłynął z końcem 28 października 2024 r. Odwołanie zostało wniesione pismem sporządzonym 2 listopada 2024 r. doręczonym Wójtowi w tym samym dniu. Zdaniem SKO z okoliczności faktycznych wynika (data sporządzenia odwołania i data złożenia tego pisma Organowi I instancji), że odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu do jego złożenia. W związku z powyższym złożone odwołanie jest prawnie bezskuteczne i pozostawia się je bez rozpatrzenia. W skardze na postanowienie SKO w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania wniesiono o jego uchylenie w całości i zobowiązanie SKO do rozpatrzenie wniesionego odwołania wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia. W uzasadnieniu skargi wskazano na okoliczności dotyczące stanu zdrowia pełnomocnika Skarżącej podnosząc, że postanowienie Organu odwoławczego z 20 stycznia 2025 r. odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, nie znajduje podstaw w stanie faktycznym i prawnym, a wniosek o przywrócenie terminu spełniał wymagania formalne. W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Na podstawie art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2024, poz. 1267 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Przepis art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) – w skrócie jako: p.p.s.a., ogranicza podstawy prawne uwzględnienia skargi do stwierdzenia naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd administracyjny w oparciu o art. 134 § 1 p.p.s.a. rozstrzyga w granicach sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a p.p.s.a., które to ograniczenie nie ma zastosowanie w rozpatrywanej sprawie. Niniejszą sprawę Sąd procedował w oparciu o przepis art. 119 pkt 3 p.p.s.a. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, w składzie trzech sędziów stosownie do treści art. 120 p.p.s.a. Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 223 § 2 pkt 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 2383 ze zm.) – w skrócie jako o.p., odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Zgodnie zaś z art. 228 § 1 pkt 2 o.p. organ odwoławczy stwierdza w formie postanowienia uchybienie terminowi do wniesienia odwołania. Redakcja art. 228 § 1 pkt 2 o.p., a w szczególności użyty tam zwrot "stwierdza", nakazuje przyjąć, że organ podatkowy obowiązany jest wydać postanowienie na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 o.p., w każdym przypadku uznania, że odwołanie zostało wniesione z przekroczeniem terminu z art. 223 § 2 pkt 1 o.p. Poza jakąkolwiek oceną organu podatkowego w takim przypadku pozostają okoliczności, z powodu których doszło do uchybienia terminowi do wniesienia odwołania, a jedynym uprawnieniem, a zarazem obowiązkiem organu odwoławczego we wstępnej fazie kontroli odwołania jest ustalenie, czy środek zaskarżenia został wniesiony w terminie 14-dni od daty doręczenia decyzji pierwszej instancji. W istocie, charakter zaskarżonego postanowienia, które wydawane jest na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 o.p., w ogóle wyklucza możliwość brania pod uwagę zarówno przez organ podatkowy, jak i Sąd (przy kontroli legalności postanowienia wydanego na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 o.p.) jakichkolwiek przesłanek, z powodu których termin do wniesienia odwołania lub uzupełnienia braków formalnych nie został zachowany. Stosując normę z art. 228 § 1 pkt 2 o.p. organ podatkowy nie wyjaśnia, ani nie analizuje okoliczności, z powodu których doszło do uchybienia terminowi. Wydanie postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu, warunkuje możliwość rozpatrzenia wniosku o przywrócenie terminu, który nie został dotrzymany. Na tle okoliczności sprawy nie ma zaś wątpliwości, że Skarżąca uchybiła terminowi do wniesienia odwołania. Z akt wynika, że decyzja została skutecznie doręczona Stronie 14 października 2024 r., co jednoznacznie wynika z potwierdzenia odbioru i nie jest kwestionowane przez Skarżącą. Decyzja Wójta zawierała prawidłowe pouczenie o prawie, terminie oraz sposobie wniesienia odwołania do organu odwoławczego. W sprawie czternastodniowy termin do wniesienia odwołania upływał z końcem 28 października 2022 r., Skarżąca reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika odwołanie wniosła 2 listopada 2022 r., a więc już po upływie wskazanego terminu do wniesienia odwołania. Organ odwoławczy prawidłowo zatem ocenił stan faktyczny w zakresie istotnym dla rozstrzygnięcia sprawy i zasadnie stwierdził, że nastąpiło uchybienie terminu do wniesienia odwołania, co czyni wniesiony środek odwoławczy bezskuteczny. SKO prawidłowo ustalił datę doręczenia Skarżącej decyzji Wójta oraz datę wniesienia odwołania. Skoro odwołanie zostało wniesione po terminie, o którym mowa w art. 223 § 2 pkt 1 o.p., to obowiązkiem Organu odwoławczego było wydanie postanowienia w trybie art. 228 § 1 pkt 2 o.p. Tym samym przedstawione okoliczności przesądzają o tym, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. Jak już wyżej wskazano argumentacja skargi odnosząca się do powodów uchybienia terminu do wniesienia odwołania jest nieprzydatna w kontroli legalności postanowienia, wydanego w oparciu o art. 228 § 1 pkt 2 o.p. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił w całości skargę jako nieuzasadnioną.