I SA/Wr 1599/13

Wrocław, dnia 5 maja 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Jadwiga Danuta Mróz po rozpoznaniu w dniu 5 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2009 r. postanawia: odrzucić skargę.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 28 lutego 2014 r. A. Z. (dalej jako: skarżąca) została wezwana do uiszczenia wpisu w kwocie 147 zł od skargi z dnia 7 sierpnia 2013 r., w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Doręczenie odpisu zarządzenia nastąpiło z dniem 20 marca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 219 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2013 r. poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) opłatę sądową (wpis) należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie. W myśl o art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. pismem podlegającym opłacie jest także skarga. W oparciu o art. 220 § 1 zdanie 1 p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnych czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W przypadku, gdy nie został uiszczony odpowiedni wpis, przewodniczący, działając na podstawie art. 220 § 1 zdanie 2 w zw. z § 3 p.p.s.a., wzywa wnoszącego skargę, aby pod rygorem jej odrzucenia uiścił od tej skargi wpis, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Bezskuteczny upływ tego terminu skutkuje, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., odrzuceniem skargi przez sąd. Odrzucenie skargi następuje zarówno wówczas, gdy wpis nie został uiszczony w ogóle jak wówczas, gdy został uiszczony ale po terminie zakreślonym przez sąd. Zgodnie z art. 83 § 1 p.p.s.a., terminy w postępowaniu sądowoadministracyjnym oblicza się według przepisów prawa cywilnego, z tym zastrzeżeniem, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Z kolei na podstawie art. 111 § 1 k.c. termin liczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia, przy czym jeżeli jego początkiem jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło. Doręczenie skarżącej odpisu zarządzenia z dnia 28 lutego 2014 r. w trybie art. 73 § 1 i 4 p.p.s.a. Wskazane przepisy stanowią, że w przypadku braku możliwości doręczenia pisma osobie upoważnionej do odbioru pism za pośrednictwem jednej z osób, wymienionych w art. 72 p.p.s.a. (domownik, administracja domu, dozorca), pismo uważa się za doręczone, jeżeli w ciągu czternastu dni od złożenia go w placówce pocztowej nie zostanie ono podjęte. Zawiadomienie o złożeniu pisma (awizo), w oparciu o art. 73 § 2 p.p.s.a., umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. Natomiast w przypadku niepodjęcia pisma w ciągu siedmiu dni, art. 73 § 3 p.p.s.a przewiduje pozostawienie powtórnego zawiadomienia (powtórne awizo) o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni, od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej. W niniejszej sprawie próby doręczenia skarżącej odpisu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I przez pocztę miały miejsce w dniach 6 i 14 marca 2014 r. (k. 74 akt). Natomiast czternastodniowy termin na odebranie pisma, liczony od dnia 6 marca 2014 r., upłynął w dniu 20 marca 2014 r. (czwartek). Z tym dniem należało uznać doręczenie tego pisma za skuteczne. Wobec powyższego siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu w skardze upłynął w dniu 27 marca 2011 r. (czwartek). W tak zakreślonym terminie skarżąca nie uiściła należnego wpisu od skargi, wobec czego w oparciu o art. 220 § 3 p.p.s.a. Sąd orzekł jak na wstępie.