I SA/Wr 155/18

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 5 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi R. O. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego olejów smarowych postanawia: umorzyć postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy.

W sprawie strona skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 19 marca 2018 r. Sąd odrzucił skargę . Mając na uwadze powyższe, w ocenie referendarza sądowego, w niniejszej sprawie zastosowanie znalazł art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. – dalej: p.p.s.a.). Przepis ten stanowi, że jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Wskazać należy, iż po odrzuceniu skargi, którego przyczyną było nieuzupełnienie jej braków formalnych, na obecnym etapie postępowania na stronie nie ciąży obowiązek ponoszenia jakichkolwiek kosztów sądowych. W przypadku wniesienia środka zaskarżenia i konieczności uiszczenia stosownej opłaty sądowej, strona jest uprawniona do złożenia kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy. Obecnie jednak, z uwagi na brak obowiązku ponoszenia kosztów w sprawie, w której wydane zostało orzeczenie kończące postępowanie przed Sądem I instancji, rozpoznanie przedmiotowego wniosku należało uznać za zbędne. W tym stanie rzeczy, na podstawie powołanego art. 249a p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.