I SA/Wr 1399/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Zbigniew Łoboda po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] lutego 2014 r. Nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności jako osoby trzeciej za zaległość podatkową w podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu wypłaconych wynagrodzeń za VI/2008r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji.

W skardze na oznaczoną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności jako osoby trzeciej za zaległość podatkową w podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu wypłaconych wynagrodzeń za VI/2008r. strona skarżąca wniosła m.in. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając zgłoszone żądanie pełnomocnik skarżącego argumentował, że zaskarżona decyzja została wydana z rażącym naruszeniem prawa i jej wykonanie spowodowałoby niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody oraz nieodwracalnych skutków. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – w skrócie: "p.p.s.a.", sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z przywołanego unormowania wynika po pierwsze, że akt lub czynność muszą podlegać wykonaniu, po drugie, co przyjmuje się w doktrynie i orzecznictwie sądów administracyjnych, wnioskodawca żądając wstrzymania wykonania decyzji, ma obowiązek wykazać istnienie konkretnych i zindywidualizowanych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie NSA z dnia 2 kwietnia 2009 r. sygn. akt II OZ 308/09). Zatem wniosek w tej materii powinien być poparty nie tylko szczegółową argumentacją, ale także materiałem dowodowym (por. Komentarz do art. 61 p.p.s.a. [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX, 2009, wyd. III). Przez materiał dowodowy o jakim mowa wyżej należy rozumieć dokumenty źródłowe dotyczące sytuacji finansowej i majątkowej strony. Zestawienie argumentów zaprezentowanych w uzasadnieniu wniosku z udokumentowaną sytuacją finansowo-majątkową wnioskodawcy, pozwala bowiem na ocenę, czy w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji, wystąpią opisane w art. 61 § 3 p.p.s.a. przesłanki dla udzielenia ochrony tymczasowej. Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanego wniosku, Sąd stwierdza że skarżący nie przedstawił argumentacji wykazującej okoliczności o jakich mowa wyżej (do takich nie należy dorozumiany obowiązek zapłaty określonej decyzją kwoty bądź nawet ewentualne - na skutek uwzględnienia skargi - dochodzenie zwrotu zapłaconej kwoty), skarżący nie przedłożył też żadnych dokumentów, z których wynikałoby, że zapłata określonego zobowiązania spowoduje – jak wskazał niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody oraz nieodwracalne skutki. Dodania wymaga również, że przesłanki wstrzymania wykonania decyzji nie wypełnia przekonanie strony o zasadności skargi, gdyż rozpatrzenie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji przez pryzmat zarzutów do niej skierowanych, prowadziłoby do rozstrzygnięcia przez Sąd o meritum sprawy przed wyznaczeniem rozprawy, co uznać należy w świetle obowiązującego porządku prawnego, za niedopuszczalne. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.