I SA/Wr 1360/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: SWSA Dagmara Dominik-Ogińska po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi M. B. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia 7 lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne wskutek zażalenia M. B. z dnia 15 czerwca 2017 r. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 8 maja 2017 r. o odrzuceniu skargi postanawia: odrzucić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 8 maja 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę M. B. (dalej: Skarżący) na wymienione w sentencji postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W., z powodu uchybienia terminu do wniesienia skargi. Nie godząc się z ww. postanowieniem Sądu, Skarżący wniósł zażalenie (pismo z dnia 15 czerwca 2017 r.). Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 23 czerwca 2017 r. wezwano Skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w kwocie 100 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu, Skarżący złożył pismo z dnia 30 lipca 2017 r. zawierające wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Z uwagi na niezłożenie rzeczonego wniosku, pomimo wezwania, na urzędowym formularzu, referendarz sądowy, zarządzeniem z dnia 23 października 2017 r., pozostawił wniosek bez rozpoznania. Kolejne wnioski o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym również zostały pozostawione bez rozpoznania. Naczelny Sąd Administracyjny, po rozpatrzeniu zażalenia Skarżącego na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 4 czerwca 2018 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, oddalił zażalenie (postanowienie z 3 grudnia 2018 r. sygn. akt [...]). Na skutek wydania przez Naczelny Sąd Administracyjny wskazanego powyżej orzeczenia, Skarżący, pismem z dnia 23 stycznia 2019 r., został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 23 czerwca 2017 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od zażalenia. Z akt sprawy wynika, że Skarżący wpisu sądowego nie uiścił, złożył natomiast kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Zażalenie podlegało odrzuceniu. Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej: p.p.s.a.), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi zażalenie. W myśl art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeśli należny wpis nie zostanie uiszczony, wzywa się wnoszącego pismo do jego uiszczenia w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Zażalenie, od którego pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie, wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 23 czerwca 2017 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia, doręczone zostało pełnomocnikowi Skarżącego w dniu 14 lutego 2019 r. Należy zauważyć, że w wezwaniu zawarto pouczenie o skutkach jego niewykonania, tj. wskazano na rygor w postaci odrzucenia zażalenia w przypadku nieuiszczenia wpisu w terminie. Wobec doręczenia wezwania w dniu 14 lutego 2019 r. siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu upływał dnia 21 lutego 2019 r. W tymże dniu Skarżący zamiast uiścić wpis od zażalenia, złożył kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W tym miejscu podkreślenia wymaga, że złożenie kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy w terminie wyznaczonym do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, nie przerywa biegu tego terminu. Kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy nie może bowiem dotyczyć etapu, w stosunku do którego prawomocnie orzeczono o braku podstaw do przyznania takiej pomocy i wywoływać skutków z mocą wsteczną (por. postanowienie NSA z 22 marca 2017 r., I OZ 634/17, postanowienie NSA z dnia 27 sierpnia 2019 r., sygn. akt I OZ 716/19, dostępny na stronie: orzeczenia.nsa.gov.pl). Wniosek taki może natomiast objąć ewentualne przyszłe koszty sądowe ciążące na stronie postępowania. Wobec powyższego, kolejny wniosek Skarżącego z dnia 21 lutego 2019 r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia z kosztów sądowych, nie zawiesił biegu terminu do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 7 października 2021 r. wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia. W konsekwencji, Skarżący był obowiązany do uiszczenia należnej kwoty. W związku z tym, że w zakreślonym terminie Skarżący nie uiścił wpisu sądowego, zażalenie podlegało odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., o czym Sąd orzekł jak w sentencji.