I SA/Wr 128/17

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku r. pr. M.P. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi J. F. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym z tytułu posiadania tytoniu za wrzesień 2015 r. postanawia: przyznać pełnomocnikowi, r. pr. M. P., wynagrodzenie tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej na zasadzie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym pierwszej instancji oraz za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w kwocie 5.018,40 (słownie: pięć tysięcy osiemnaście 40/100) złotych, w tym 23% VAT.

W niniejszej sprawie postanowieniem z dnia [...] r., przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Na tej podstawie, po wystąpieniu do Okręgowej Izby Radców Prawnych we W., na pełnomocnika J. F. została wyznaczona r. pr. M. P., która dwukrotnie zapoznała się z aktami sprawy, sporządziła uzupełnienie zarzutów skargi oraz wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu oraz zastępowała skarżącego przed tutejszym Sądem. Na rozprawie do protokołu pełnomocnik wniosła o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu oświadczając, ż koszty te nie zostały zapłacone. Wobec powyższego wskazać należy, że zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), wyznaczony profesjonalny pełnomocnik otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do treści art. 21 § 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. (Dz. U. z 2016 r., poz. 1715 ze zm.), za działanie radcy prawnego ustanowionego z urzędu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji opłaty wynoszą: a) w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna - opłatę maksymalną obliczoną na podstawie § 8, b) za sporządzenie skargi i udział w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego - 600 zł, c) w innej sprawie - 240 zł; W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia była decyzja organu podatkowego w określająca zobowiązanie podatkowe, którego kwota sporna wynosiła 41.833 zł. W związku z tym stawkę maksymalną określa § 21 ust. 1 pkt 1 lit. a/ w związku z § 8 pkt 5 i wynosi ona 2.400 zł. Natomiast na podstawie § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b/ powołanego rozporządzenia, za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej radcy prawnemu zastępującemu stronę w pierwszej instancji przysługuje wynagrodzenie w wysokości 50% opłaty określonej w punkcie 1, nie mniej niż 120 zł. Przy czym referendarz rozpoznający przedmiotowy wniosek wziął pod uwagę regulację prawną zawartą w § 4 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia, który stanowi, że ustalenie opłaty w wysokości wyższej niż określone w kolejnych przepisach rozporządzenia, a nieprzekraczającej 150% tych opłat, następuje z uwzględnieniem m.in. nakładu pracy radcy prawnego, w szczególności czasu poświęconego na przygotowanie się do prowadzenia sprawy, liczby stawiennictw w sądzie, w tym na rozprawach i posiedzeniach, czynności podjętych w sprawie, w tym czynności podjętych w celu polubownego rozwiązania sporu, również przed wniesieniem pozwu. Referendarz na tej podstawie uwzględnił fakt nie tylko stawiennictwa na rozprawie, ale także dwukrotnego zapoznawania się z aktami sprawy (co zostało w aktach odnotowane), uzupełnienie treści skargi oraz wniosku o wtrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, co świadczy o nakładzie pracy i czasie, jaki pełnomocnik poświeciła na przygotowanie się do sprawy. Mając zatem na uwadze powyższe, wnioskującej pełnomocnik za pomoc prawną udzieloną w postępowaniu przed tutejszym Sądem stawka podstawowa wynosząca 2.400 zł została podwyższona o 20% do kwoty 2.880 zł, a za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej należało przyznać wynagrodzenie w kwocie 1.200 zł – łącznie 4.080 zł, która to kwota podlega podwyższeniu o wartość podatku od towarów i usług według stawki 23%, to jest 938,40 zł na podstawie § 4 ust. 3 powołanego rozporządzenia. Tym samym postanowiono jak w sentencji, na podstawie powołanych przepisów oraz art. 258 § 2 pkt 8 ustawy procesowej.