I SA/Wr 1261/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Semiczek po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi E. K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania odwoławczego postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.

W skardze, skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Po myśli art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ((t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Zgodnie natomiast z § 3 powołanego przepisu po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zaznaczyć należy, że przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej, o której mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają nałożone na niego obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (zob. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz pod red. T. Wosia, Warszawa 2008, s. 339). Zasadniczo więc decyzje lub postanowienia odmowne nie posiadają cechy wykonalności. Wniosek złożony w przedmiotowej sprawie przez skarżącą dotyczy wstrzymania wykonania postanowienia zawieszającego postępowanie odwoławcze. Postanowienie w tym przedmiocie nie należy do grupy aktów administracyjnych zobowiązujących lub ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania. Nie jest to również akt, na podstawie którego podmiot zyskuje uprawnienia. Nie nakłada też na skarżącego żadnych obowiązków, które mogłyby być wykonane dobrowolnie lub w sposób przymusowy. Zatem, jako że nie posiada przymiotu wykonalności, nie należy do grupy aktów administracyjnych, do których ma zastosowanie instytucja "wstrzymania wykonania" (por. postanowienia: NSA z dnia 27 września 2012r., Sygn. akt II FZ 777/12; NSA z dnia 22 lipca 2009r.; Sygn. akt II FZ 280/09; WSA w Bydgoszczy z 13 października 2014r. Sygn. akt I SA/Bd 762/14, WSA w Lublinie z dnia 24 lipca 2014r., Sygn. akt I SA/Lu 1362/13; WSA w Szczecinie z dnia 28 marca 2014r., Sygn. akt I SA/Sz 1479/13; WSA w Poznaniu z dnia 29 października 2013r., Sygn. akt III SA/Po 1242/13 – wszystkie dostępne na: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Z uwagi na powyższe, Sąd, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., postanowił, jak w sentencji