I SA/Wr 1219/17

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A Sp. z o.o. z/s we W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia [...] października 2017 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2011 r. postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Skarżąca spółka, wraz z zażaleniem na postanowienie o odrzuceniu skargi, wniosła o zwolnienie od ponoszenia kosztów sądowych podnosząc w uzasadnieniu wniosku zarzuty dotyczące zaskarżonej decyzji. W oświadczeniu o majątku i dochodach strona podała, że wartość jej kapitału zakładowego wynosi 101.000 zł, brak jest środków trwałych oraz danych co do wartości zysku lub straty według bilansu za ostatni rok. Saldo jednego posiadanego rachunku bankowego na koniec miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku wynosiło (-)669.565,90 zł. Strona dodała, że jej działalność została zawieszona w 2014 r. Od tego czasu nie prowadzi jakiejkolwiek aktywności gospodarczej. Spółka nie ma żadnego majątku, w tym wierzytelności, rzeczy ruchomych ani nieruchomości. Na zlecenie spółki prowadzony jest rachunek bankowy, na którym zabezpieczone są zobowiązania podatkowe oraz wobec ZUS. W związku z zawieszoną od czterech lat działalnością gospodarczą oraz utratą części dokumentacji księgowej (za lata 2011 i 2012), spółka nie ma możliwości złożenia sprawozdań finansowych, bilansu oraz rachunku zysków i strat. Księgi rachunkowe są zamknięte od daty zawieszenia działalności. Do akt złożono umowę spółki, aktualny odpis KRS oraz wydruk z saldem rachunku bankowego. Oświadczenie dotyczące zawieszenia działalności gospodarczej oraz zobowiązań wobec ZUS zostały potwierdzone zapisami w KRS. W odpowiedzi na wezwanie do przedłożenia dokumentów finansowych strona powtórzyła, że nie posiada bieżącej dokumentacji na skutek zawieszenia działalności w 2014 r. Nie posiada też żadnego majątku, a środki na rachunku bankowym są zabezpieczone na poczet zobowiązań. Mając na uwadze powyższe, referendarz sądowy uznał, iż wniosek należało uznać za uzasadniony. Podstawą rozpoznania przedmiotowego wniosku jest regulacja zawarta w art. 245 § 3 i art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. – dalej: p.p.s.a.). Zgodnie z brzmieniem tych przepisów, prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w przypadku osób prawnych może być przyznane, gdy wnioskodawca wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Powyższe zostało wykazane. Z odpisu KRS aktualnego na dzień 9 kwietnia 2018 r. wynika, że spółka zawiesiła działalność w 2014 r. i posiada liczne zaległości wobec ZUS. Ponadto wynika z tego dokumentu, że wobec spółki były prowadzone postępowania egzekucyjne, które zostały umorzone w 2011 r. i w 2013 r. Powyższe wskazuje zatem wyraźnie, że spółka nie posiada jakiegokolwiek majątku, z którego mogłaby pozyskać środki na opłacenie kosztów sądowych w niniejszej sprawie. W tym stanie rzeczy wniosek należało uznać za zasadny w całości. Tym samym, na podstawie powołanych wyżej przepisów oraz art. 258 § 1 i 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji postanowienia.