I SA/Wa 984/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Marciniak po rozpoznaniu w dniu 26 lipca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2021 r., nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności wypłaconych z funduszu alimentacyjnego postanawia umorzyć postępowanie sądowe.

K. N. (dalej jako skarżący) pismem z 14 kwietnia 2021 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] lutego 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności wypłaconych w funduszu alimentacyjnego. Pismem z 30 czerwca 2021 r. Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej poinformował Sąd, że w dniu [...] czerwca 2021 r. zmarł dłużnik alimentacyjny – K. N. W związku z wezwaniem z 13 lipca 2021 r. Urząd Stanu Cywilnego w [...] nadesłał oryginał odpisu zupełnego aktu zgonu K. N. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) dalej p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania. Kwestia umorzenia należności wypłaconych z funduszu alimentacyjnego wiąże się bezpośrednio z osobą wnioskującą. Organ orzekający bada bowiem sytuację życiową osoby wnioskującej, która jest indywidualna i nie może podlegać procesowi dziedziczenia. W świetle przedstawionych powyżej okoliczności faktycznych i prawnych sprawy należy stwierdzić, iż przedmiot niniejszego postepowania – należności z funduszu alimentacyjnego dotyczą wyłącznie praw ściśle związanych z osobą zmarłego skarżącego. Z tych względów Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.