I SA/Wa 958/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Lenart (spr.) po rozpoznaniu w dniu 9 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Prezydenta [...] o wstrzymanie wykonania wystąpienia pokontrolnego w sprawie ze skargi Prezydenta [...] na Wystąpienie Pokontrolne Centralnego Biura Antykorupcyjnego z dnia[...] marca 2017 r. znak [...] w przedmiocie gruntów [...] postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego wystąpienia pokontrolnego.

Prezydent [...] pismem z dnia 29 maja 2017 r. (data prezentaty) wniósł skargę na Wystąpienie Pokontrolne Centralnego Biura Antykorupcyjnego z dnia [...] marca 2017 r. znak [...] kończącego kontrolę w zakresie określonym przepisami prawa procedur podejmowania i realizacji decyzji w zakresie rozporządzania mieniem publicznym, wydawanych przez Prezydenta [...], w szczególności na podstawie dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze [...] w latach 2010-2016. W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego Wystąpienia Pokontrolnego. Uzasadniając wniosek skarżący wskazał, że w przypadku wykonania i uwzględnienia jego treści wystąpi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz dojdzie do spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wynika to z faktu, iż gdyby Prezydent [...] miał się zastosować do wadliwej wykładni przepisów zaprezentowanej przez CBA w ww. Wystąpieniu, to musiałby wydawać decyzje niezgodne z przepisami prawa. W związku z wydaniem takich decyzji, o ile w ogóle świadomie nieprawidłowe działanie organu wydającego decyzje dawałoby podstawy do działania w celu odwrócenia skutków wynikających z wydania decyzji, to po ich uchyleniu lub stwierdzeniu nieważności, stronom służyłyby roszczenia odszkodowawcze względem [...]. Następnie Prezydent stwierdził, że błędna wykładnia przepisów prawa dokonana przez Szefa CBA była przyczyną nałożonego w zaskarżonym Wystąpieniu Pokontrolnym obowiązku w zakresie podjęcia wyszczególnionych trzech działań w kierunku właśnie jej bezwarunkowego zastosowania. Nie powinno to budzić wątpliwości, iż przedmiotowe obowiązki są wynikiem stwierdzonych wcześniej błędnie nieprawidłowości i zarzutu braku nadzoru po stronie Prezydenta [...]. Wykonanie opartego na takich podstawach obowiązku, jako nałożonego w sposób nieuzasadniony i bezpodstawny spowoduje także, że wystąpi niebezpieczeństwo wyrządzenia [...] znacznej szkody, jak i dojdzie do spowodowania trudnych do odwrócenia skutków prawnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie przez sąd administracyjny wykonania aktu lub czynności określony został w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718) i ma on charakter zamknięty. Zgodnie z tym przepisem, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Jak wskazuje się zarówno w orzecznictwie sądów administracyjnych jak i w doktrynie, przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej, o której mowa w powyższym przepisie mogą być jedynie takie akty i czynności, które nadają się do wykonania. Poprzez pojęcie "wykonanie aktu administracyjnego" należy natomiast rozumieć spowodowanie doprowadzenia do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. O wykonalności aktu lub czynności można mówić zatem w przypadku aktów zobowiązujących, ustalających nakazy lub zakazy, a także aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje uprawnienie lub zostają na niego nałożone dane obowiązki. Nie każdy zatem akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a ponadto nie każdy wymaga wykonania. Instytucja tymczasowej ochrony sądowej odnosi się wyłącznie do takich aktów, które nakładają na adresata określone obowiązki bądź przyznają uprawnienia i mogą być realizowane dobrowolnie bądź przymusowo w drodze egzekucji (por. praca zbiorowa pod red. T. Wosia, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2005,, wyd. IV, Wolters Kluwer). W tym miejscu wskazać należy, że zaskarżone w niniejszej sprawie Wystąpienie Pokontrolne Centralnego Biura Antykorupcyjnego nie zawiera w swej treści żadnego rozstrzygnięcia w pojęciu przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. Zawiera ono jedynie wskazanie nieprawidłowości jakie wystąpiły - zdaniem kontrolującego - w prowadzonych dotychczas przez Prezydenta [...] postępowaniach dotyczących tzw. "gruntów [...] " oraz prośbę o rozważenie wytkniętych nieprawidłowości a także ewentualne podjęcie czynności zmierzających do ich wykluczenia. Zaskarżone Wystąpienie nie kreuje natomiast nowego stanu faktycznego. W ocenie Sądu nie sposób zatem uznać, aby zaskarżone Wystąpienie Pokontrolne rodziło zagrożenie wystąpienia wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania nieodwracalnych skutków. Z powyższych względów, na podstawie art. 61 § 3 i 5 powołanej wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.