I SA/Wa 915/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Przemysław Żmich po rozpoznaniu w dniu 6 czerwca 2018 r. na posiedzeniu w sprawie ze skargi Gminy [...] na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] marca 2018 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego.

Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji decyzją z dnia [...] marca 2018 r., nr [...], stwierdził, że decyzja Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 1999 r., w części dotyczącej nabycia przez Gminę [...] z mocy prawa własności nieruchomości położonej we wsi [...], przy ul. [...], oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr [...], w obrębie ewidencyjnym [...], wydana została z naruszeniem prawa. W dniu 23 marca 2018 r., decyzja została doręczona Gminie [...] w systemie e-PUAP. Gmina [...] w dniu 26 kwietnia 2018 r. zaskarżyła powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: stosownie do art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. - dalej "p.p.s.a."), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W rozpatrywanej sprawie zaskarżona decyzja doręczona została stronie skarżącej w dniu 23 marca 2018 r., za pośrednictwem systemu e-PUAP zgodnie z art. 39 1 Kpa. Oznacza to, że trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi określony w art. 53 § 1 p.p.s.a - upłynął dla skarżącego w dniu 23 kwietnia 2018 r. i najdalej w tej dacie skarżący winnien nadać skargę w urzędzie pocztowym lub złożyć ją bezpośrednio w kancelarii organu, który wydał zaskarżony akt. Tymczasem jak wynika z akt sprawy przedmiotowa skarga została nadana do Sądu dopiero w dniu 26 kwietnia 2018 r., a zatem z uchybieniem ustawowego trzydziestodniowego terminu. Skarga podlega więc odrzuceniu. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a, orzeczono jak w sentencji postanowienia. O kosztach orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.