I SA/Wa 824/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Aneta Żak po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J.N. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi J.N. na postanowienie Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] grudnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia: 1) przyznać prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego, którego wyznaczy Okręgowa Izba Radców Prawnych w [...], 2) odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie.

Wyrokiem z dnia 25 czerwca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę J.N. na postanowienie Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] grudnia 2013r. w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia. Pismem z dnia 17 lipca 2014 r. skarżący zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. We wniosku o prawo pomocy złożonym następnie na urzędowym formularzu wniosku o prawo pomocy (PPF) wnioskodawca zmodyfikował zakres żądania poprzez wskazanie, iż wnosi o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z niepełnosprawną córką, a źródłem jego utrzymania jest dochód uzyskiwany z tytułu emerytury w wysokości [...] (brutto) oraz renta córki w wysokości [...] (brutto). Wnioskodawca oświadczył ponadto, iż jest właścicielem mieszkania o powierzchni [...] oraz [...] części domu-bliźniaka o powierzchni ok. [...], od [...] niezamieszkałego z powodu złego stanu technicznego i nieremontowanego z braku środków. Wnioskodawca mieszka wraz z córką w mieszkaniu spółdzielczym, a miesięczne koszty utrzymania mieszkania wynoszą ponad [...]. Dodatkowo skarżący ponosi koszty utrzymania domu (ok. [...] miesięcznie). Mając powyższe na uwadze należało zważyć, co następuje: Rozpoznawany wniosek częściowo zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje zaś wówczas, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Ocena okoliczności przedstawionych w złożonym wniosku nie uzasadnia przyjęcia, że skarżący spełnia powyżej wskazany warunek udzielenia prawa pomocy w zakresie całkowitym, a zatem, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania w sprawie. Wysokość kosztów sądowych w sprawie, której dotyczy wniosek o prawo pomocy nie jest znaczna, gdyż zasadniczo ograniczać się będzie do wpisu od skargi kasacyjnej w wysokości 100 zł. Skarżący nie dowiódł, że poniesienie przez niego kosztu w tej wysokości jest niemożliwe, gdyż wykazał, iż z dochodów osiąganych w prowadzonym gospodarstwie domowym w wysokości [...] miesięcznie (brutto) ponosi stałe wydatki w wysokości [...]. Należy zauważyć, że wysokość kosztów postępowania kasacyjnego nie przekroczy wysokości kosztów dotychczas poniesionych przez skarżącego w postępowaniu sądowoadministracyjnym (100 zł tytułem wpisu od skargi oraz 100 zł opłaty kancelaryjnej za sporządzenie uzasadnienia wyroku), co również uprawnia do przyjęcia, że skarżący posiada możliwość uiszczenia kosztów sądowych wynikających z zamiaru wniesienia skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego we własnym zakresie. Bez znaczenia dla oceny możliwości partycypowania przez skarżącego w kosztach postępowania sądowego, którego dotyczy rozpoznawany wniosek o prawo pomocy, pozostaje przy tym okoliczność, że oprócz obowiązku pokrycia tych kosztów na stronie ciąży obowiązek uiszczenia kosztów sądowych w sprawie równolegle prowadzonej (I SA/Wa 825/14), w której, ze względu na jej przedmiot, koszty te kształtować się będą się na zbliżonym, jak w rozpoznawanej sprawie, poziomie. Jednocześnie należy stwierdzić, że wysokość środków finansowych pozostających miesięcznie do dyspozycji skarżącego nie pozwala przyjąć, że posiada on zdolność do samodzielnego pokrycia, równolegle z powyższej oszacowanymi kosztami sądowymi, kosztów działania w sprawie profesjonalnego pełnomocnika procesowego. W tych okolicznościach należało zatem stwierdzić, że w rozważanym przypadku zachodzą warunki do przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.