I SA/Wa 814/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Gdesz (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Dorota Apostolidis Sędzia WSA Magdalena Durzyńska Protokolant referent stażysta Małgorzata Sieczkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 września 2014 r. sprawy ze skargi Województwa [...] na postanowienie Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania 1. stwierdza nieważność zaskarżonego postanowienie; 2. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu; 3. zasądza od Ministra Infrastruktury i Rozwoju na rzecz Województwa [...] kwotę 340 (trzysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

I. Stan faktyczny 1. Postanowieniem z dnia [...] listopada 2013 r., nr [...], Wojewoda [...] odmówił zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia odszkodowania za przejętą z mocy prawa na własność Województwa [...] nieruchomość położoną w obrębie [...], jedn. ew. [...], ozn. jako działka nr [...]. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że brak decyzji wydanej w trybie art. 73 ustawy z dnia 13 października 1998 r. – Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. Nr 133, poz. 872 ze zm.) nie przesądza o niemożności ustalenia odszkodowania. 2. Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2014 r., nr [...], Minister Infrastruktury i Rozwoju, po rozpatrzeniu zażalenia Województwa [...], utrzymał w mocy powyższe postanowienie Wojewody [...]. Organ stwierdził, że okoliczność, iż potencjalnie nieruchomość może być objęta zakresem powołanego art. 73 ustawy reformującej z 1998 r. nie stanowi podstawy do zawieszenia postępowania odszkodowawczego, ponieważ nie toczy się postępowanie w sprawie stwierdzenia nabycia własności nieruchomości przez Województwo. 3. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosło Województwo [...], zarzucając naruszenie: - art. 97 § 1 pkt 4 Kpa poprzez jego niezastosowanie i wydanie postanowienia o odmowie zawieszenia postępowania pomimo wystąpienia przesłanki obligującej organ do zawieszenia postępowania w sprawie z urzędu; - art. 7 i art. 77 Kpa poprzez niepodjęcie przez organ I instancji niezbędnych czynności do dokładnego wyjaśnienia sprawy, skutkiem czego była kontynuacja postępowania w sprawie przed rozstrzygnięciem zagadnienia wstępnego. Województwo wniosło o: 1) uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia organu I instancji; 2) zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. 4. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. II. Uzasadnienie prawne Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. 1. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości, przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Dokonując takiej kontroli Sąd, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej jako: "Ppsa"), uznał, że pomimo bezzasadności samych zarzutów skargi, konieczne jest stwierdzenie nieważności zaskarżonego postanowienia jako wydanego bez podstawy prawnej. 2. Zgodnie z art. 141 § 1 Kpa na postanowienia wydane w toku postępowania stronie służy zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Zgodnie z art. 101 § 3 Kpa zażalenie przysługuje wyłącznie na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania albo odmowy podjęcia zawieszonego postępowania (m.in. wyrok NSA z 8 maja 2013 r., sygn. akt I OSK 2148/11, dostępny w na stronie internetowej https://cbois.nsa.gov.pl). W świetle powyższego na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania zażalenie nie przysługuje, gdyż nie jest to postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania. 3. W związku z tym stwierdzić należy, że Minister Infrastruktury i Rozwoju wydał zaskarżone postanowienie bez podstawy prawnej, co zgodnie z art. 156 § 1 pkt 2 w zw. z art. 126 Kpa stanowi podstawę do wyeliminowania tego postanowienia z obrotu prawnego. Pozbawione znaczenia prawnego jest przy tym błędne pouczenie skarżących o możliwości zwrócenia się o ponowne rozpatrzenie sprawy przez ten sam organ. 4. Ponownie orzekając w sprawie, organ II instancji rozpatrzy wniosek skarżącego o ponowne rozpatrzenie sprawy, uwzględniając przedstawioną powyżej ocenę prawną i stwierdzi niedopuszczalność wniesienia zażalenia. W tej sytuacji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 i art. 152 Ppsa, o uwzględnieniu skargi. O zwrocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 Ppsa w zw. z § 14 ust. 2 pkt 1 lit c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 490).