I SA/Wa 801/20

|P O S T A N O W I E N I E | , Dnia 29 marca 2021 r., , Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Żmich, , po rozpoznaniu w dniu 29 marca 2021 r., na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi R. J., na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], z dnia [...] lutego 2020 r. nr [...], w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego, postanawia:, , , , umorzyć postępowanie sądowe.,

R. J. (powoływana dalej również jako: "skarżąca", "strona skarżąca") pismem z 14 marca 2020 r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] (powoływanego dalej również jako: "organ", "Kolegium") z [...] lutego 2020 r. nr [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego. Skarżąca zakwestionowała początkowy termin, od którego należało ustalić przysługujące jej prawo do świadczenia w związku z opieką nad niepełnosprawnym mężem H. J. W odpowiedzi na zarzuty skargi Samorządowe Odwoławcze Kolegium w [...] wskazało, że decyzją z [...] kwietnia 2020 r. nr [...], na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. - powoływana dalej jako "ppsa"), uwzględniło powyższą skargę w całości. Wskazało, że organ po dokonaniu ponownej weryfikacji własnego działania uznał żądanie skargi za w pełni uzasadnione, w związku z czym konieczne było uchylenie zaskarżonej decyzji z [...] lutego 2020 r. nr [...] w części dotyczącej okresu przyznanego świadczenia pielęgnacyjnego i ustalenia prawa do przedmiotowego świadczenia (od [...] lipca 2019 r. do [...] sierpnia 2021 r.) – zgodnie z żądaniem skargi. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 15 kwietnia 2020 r., R. J. została wezwana do złożenia jednoznacznego oświadczenia, czy w związku z wydaniem przez organ decyzji autokontrolnej z [...] kwietnia 2020 r. nr [...] – podtrzymuje wniesioną skargę. Wobec pozostawienia wezwania bez odpowiedzi, Sąd skierował do skarżącej kolejne wezwanie o złożenie oświadczenia w kwestii aktualności skargi z 14 marca 2020 r., pod rygorem uznania, że R. J. cofa ww. skargę. Pismo to również pozostało bez odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 3 ppsa organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W przypadku skargi na decyzję, uwzględniając skargę w całości, organ uchyla zaskarżoną decyzję i wydaje nową decyzję. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Przepis § 2 stosuje się odpowiednio. Dyspozycja tego przepisu została wypełniona, poprzez wydanie decyzji z [...] kwietnia 2020 r., nr [...], którą uwzględniono w całości skargę R. J. Decyzja ta została doręczona stronie skarżącej i, jak wynika z notatki urzędowej k. 17 akt sprawy I SA/Wa 801/20, w urządzeniach ewidencyjnych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie nie zarejestrowano wpływu skargi na to orzeczenie organu. Jednocześnie zauważyć trzeba, że Sąd – pismem z 9 grudnia 2020 r. – dodatkowo poinformował skarżącą o treści ww. decyzji autokontrolnej, zobowiązując ją jednocześnie do zajęcia stanowiska w przedmiocie podtrzymania skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] lutego 2020 r. nr [...]. Wezwaniu nadano rygor uznania, że w sytuacji bezskutecznego upływu terminu na złożenie oświadczenia, Sąd przyjmie, że skarżąca - wobec uwzględnienia przez organ jej żądań decyzją organu z [...] kwietnia 2020 r. - cofa skargę. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ppsa sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż wskazane w pkt 1 (skuteczne cofnięcie skargi) i pkt 2 (śmierć strony). Do okoliczności uzasadniających umorzenie postępowania na podstawie powyższego przepisu należy bez wątpienia uwzględnienie skargi przez organ w trybie art. 54 § 3 ppsa (tzw. autokontrola). Powoduje ono bowiem wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonego aktu lub czynności, który miał podlegać kontroli sądu, co czyni zbędnym dalsze procedowanie w sprawie. W związku z powyższym Sąd stwierdza, że w rozpoznawanej sprawie postępowanie sądowe należało umorzyć, jako bezprzedmiotowe na mocy art. 161 § 1 pkt 3 ppsa.