I SA/Wa 592/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Sobielarska po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Wyższej Szkoły [...] w K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi Wyższej Szkoły [...] w K. na postanowienie Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] lutego 2009 r., nr [...] w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania administracyjnego postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.

Pismem z dnia 23 marca 2009 r. Wyższa Szkoła [...] w K. reprezentowana przez pełnomocnika wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Ministra Nauki Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] lutego 2009 r., nr [...] utrzymujące w mocy własne postanowienie z dnia [...] listopada 2008 r., nr [...] w przedmiocie podjęcia z urzędu zawieszonego postępowania w sprawie cofnięcia lub zawieszenia Wydziałowi [...] Wyższej Szkoły [...] w K. uprawnień do prowadzenia kształcenia na kierunku "finanse i rachunkowość" na poziomie studiów pierwszego stopnia. Skarżąca w skardze zawarła również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, podnosząc, iż brak takiego wstrzymania spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody w funkcjonowaniu uczelni, a przede wszystkim w interesie społecznym i stosunkach pomiędzy studentami a uczelnią, oraz w stosunkach pracy nauczycieli akademickich. Ponadto skarżąca wskazała, że sankcja braku możliwości dokonania naboru nowych studentów spowoduje trudne do odwrócenia dla władz uczelni skutki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie przez sąd administracyjny wykonania aktu lub czynności określony został w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) i ma on charakter zamknięty. Zgodnie z treścią tego przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. W orzecznictwie i doktrynie ugruntowany jest już pogląd, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu może dotyczyć jedynie takich aktów, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy natomiast rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (por. postanowienie NSA z dnia 31 stycznia 2006 r., sygn. akt II FZ 882/05, niepubl., postanowienie NSA z dnia 14 września 2005 r., sygn. akt II FZ 580/05, niepubl., J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, Warszawa 2006, s. 186). W rozpoznawanej sprawie zaskarżonym postanowieniem Minister Nauki i Szkolnictwa utrzymał w mocy własne postanowienie dotyczące podjęcia z urzędu zawieszonego postępowania administracyjnego. Biorąc pod uwagę powyższe rozważania, stwierdzić należy, że wniosek o wstrzymanie wykonania tego postanowienia nie może zostać uwzględniony. W ocenie Sądu, postanowienie dotyczące podjęcia zawieszonego postanowienia nie posiada atrybutu wykonalności i jako takie nie podlega wstrzymaniu w trybie art. 61 § 3 cytowanej ustawy. Wynika to już z samej istoty postanowienia, które jest orzeczeniem o charakterze procesowym (formalnym) nie nadającym stronie uprawnień i nie nakładającym obowiązków w toku postępowania. Przedmiotowe postanowienie kontynuuje postępowanie, które toczy się na podstawie innego aktu prawnego (kreującego prawa i obowiązki strony wynikające z przepisów prawa materialnego) (por. postanowienie NSA z dnia 17 lipca 2006 r., nr I FZ 281/06, niepubl.). Wobec powyższych ustaleń faktycznych i prawnych, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.