I SA/Wa 580/15

Referendarz sądowy Grzegorz Antas Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 15 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. M. i J. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi G. M. i J. M. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 grudnia 2015 r. sygn. I SA/Wa 580/15 postanawia: 1) przyznać G. M. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych; 2) odmówić przyznania na wniosek G. M. i J. M. prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata; 3) umorzyć postępowanie w zakresie zwolnienia J. M. od kosztów sądowych.

G. M. i J. M. wystąpili o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w sprawie ze swojej skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 grudnia 2015 r. sygn. I SA/Wa 580/15 odrzucającego skargę J. M. na niewykonanie przez Wojewodę [...] wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 maja 2012 r. sygn. I SA/Wa 1183/11, którym Sąd po rozpoznaniu skargi J. M. uchylił decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] maja 2011 r. w przedmiocie umorzenia postępowania. W wypełnionym na wezwanie formularzu PPF wnioskodawcy podali, że pozostającą oboje małżeństwem, utrzymującym się ze świadczeń emerytalnych w wysokości odpowiednio [...] zł i [...] zł. Oboje ze względu na stan zdrowia podlegają leczeniu, którego koszty wynoszą ok. [...] zł. Nie posiadają oszczędności ani wartościowych rzeczy. Zamieszkują w części domu należącego do niepracującego syna, którego wspomagają niewielkimi sumami ([...] zł) w wykonywaniu obowiązków alimentacyjnych wobec wnuczki. Do wniosku skarżący załączyli dokumenty potwierdzające uzyskiwane dochody, ponoszone wydatki oraz zły stan zdrowia. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważyć należało, co następuje: Wystąpienie z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy wnioskodawcy łączą z wniesieniem skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 grudnia 2015 r. sygn. I SA/Wa 580/15, co powoduje, że nie budzi wątpliwości dopuszczalność merytorycznego rozpoznania złożonego wniosku w odniesieniu do warunków przyznania prawa pomocy określonych w art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369). Należy jednocześnie zaznaczyć, że w niniejszym postępowaniu postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 maja 2017 r. sygn. I SA/Wa 580/15 J. M. przyznane zostało prawo pomocy poprzez zwolnienie go od kosztów sądowych, które to orzeczenie musiało zostać uwzględnione w toku rozpatrywania niniejszego wniosku z uwagi na niemożność udzielenia stronie uprawnienia procesowego o treści odpowiadającej uprawnieniu, które stronie zostało już przyznane. Mając zatem na uwadze, że złożony na wcześniejszym etapie postępowania sądowego wniosek J. M. w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych został uwzględniony, sformułowane obecnie w tym zakresie tożsame żądanie musiało zostać uznane za zbędne w rozumieniu art. 249a p.p.s.a., co decydowało o tym, że postępowanie zainicjowane w tej części podlegało umorzeniu. Argumentem, który zdecydował o rozstrzygnięciu potwierdzającym zasadność zwolnienia G. M. z obowiązku uiszczania kosztów sądowych pozostaje uznanie, że wnioskodawczyni prowadząca z wnioskodawcą wspólne gospodarstwo domowe ma ograniczone dochody, a ich wysokość oraz struktura, uwzględniając niezbędne wydatki na życie, wydają się być niewystarczające, by za zgodne z celem instytucji prawa pomocy uznać wymaganie ponoszenia przez skarżącą dodatkowych kosztów sądowych. W tym zakresie podzielić zatem należało stanowisko wyrażone w przywołanym wcześniej postanowieniu z dnia 8 maja 2017 r. sygn. I SA/Wa 580/15. Mając na uwadze, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 14 czerwca 2017 r. G. M. została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia (200 zł), zachodziła uzasadniona podstawa, by uznać, że w sprawie odpadła przesłanka (dyspozycja art. 258b p.p.s.a.) decydująca o umorzeniu postępowania z wniosku skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych, do której nawiązywały rozważania poczynione w wymienionym orzeczeniu. W odniesieniu do wniosku obojga skarżących dotyczącego ustanowienia w sprawie pełnomocnika z urzędu (adwokata), stwierdzić należy, że żądanie to nie mogło zostać uwzględnione z uwagi na to, iż skarżący są obecnie reprezentowani przez ustanowionego przez nich pełnomocnika z wyboru (adwokata G. N.). Oznacza to, że wniosek w tym przedmiocie odnoszący się do sytuacji prawnej skarżących w zakresie sposobu reprezentowania strony w procesie nie spełnia wymogu, by podmiot ubiegający się o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie pełnomocnika z urzędu nie zatrudniał lub nie pozostawał w innym stosunku prawnym z adwokatem lub radcą prawnym, do czego nawiązuje zresztą treść oświadczenia zamieszczonego w punkcie 12. formularza PPF, podpisanego osobiście przez obojga wnioskodawców. W tych warunkach na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i 2 oraz art. 249a p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.