I SA/Wa 508/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Łukasz Trochym (spr.), sędzia WSA Elżbieta Lenart, asesor WSA Iwona Ścieszka, , po rozpoznaniu w dniu 25 sierpnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi A. D., E. M. i W. J. na niewykonanie przez Prezydenta m.st. Warszawy wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 6 kwietnia 2018 r., sygn. akt I SAB/Wa 19/18 1. wymierza Prezydentowi m.st. Warszawy grzywnę w wysokości 4.000 (czterech tysięcy) złotych; 2. stwierdza, że bezczynność organu w wykonaniu wyroku miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezydenta m.st. Warszawy na rzecz skarżących A. D., E. M. i W. J. solidarnie kwotę 680 (sześćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

A. D., E. M. i W. J. (Skarżący), reprezentowani przez adwokata J. S., pismem z 21 stycznia 2022 r. (data wpływu do Sądu 28 lutego 2022 r.), wystąpili do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie grzywny Prezydentowi m.st. Warszawy (Prezydent) w związku z niewykonaniem przez organ wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 6 kwietnia 2018 r., sygn. akt I SAB/Wa 19/18. Skarżący wyjaśnili że ww. prawomocny wyrok wraz z aktami sprawy został przekazany Prezydentowi 18 lipca 2018 r., a więc termin trzech miesięcy upłynął 18 października 2018 r. Zaznaczyli przy tym, że pismem z 30 stycznia 2019 r., wezwali Prezydenta do wykonania ww. wyroku. W ich ocenie, bezczynność organu w niniejszej sprawie ma miejsce z rażącym naruszeniem prawa, gdyż przez cały czas trwania postępowania Prezydent nie podjął niezbędnych czynności zmierzających do wydania decyzji w sprawie. Wobec powyższego wnieśli o wymierzenie grzywny Prezydentowi oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W odpowiedzi na skargę Prezydent przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania administracyjnego oraz wskazał że z uwagi na konieczność uzupełnienia materiału dowodowego i zgromadzenia całości dokumentacji wystąpił do odpowiedniej komórki z prośbą o zlecenie wykonania opracowania geodezyjnego mającego na celu rozliczenie dawnej nieruchomości hipotecznej w obecnych działkach ewidencyjnych. Jednocześnie zaznaczył, że przekroczenie terminów wyznaczanych przez sądy administracyjne jest zasadniczo wynikiem konieczności zadośćuczynienia ustawowemu obowiązkowi należytego wyjaśnienia wszystkich okoliczności rozpoznawanych spraw. Pismem z 23 sierpnia 2022 r., organ poinformował Sąd, że decyzją z 22 sierpnia 2022 r. nr 408/SD/2022, zakończył postępowanie administracyjne prowadzone w trybie art. 7 dekretu z 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m. st. Warszawy (Dz. U. Nr 50, poz. 279), wszczęte wnioskiem z 11 maja 1949 r . Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: skarga jest uzasadniona, co skutkować musi wymierzeniem Prezydentowi grzywny. Przedmiotowa skarga została złożona w trybie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.". Przepis ten stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 6 kwietnia 2018 r., sygn. akt I SAB/Wa 19/18, zobowiązał Prezydenta do rozpatrzenia wniosku z 11 maja 1949 r. o ustanowienie prawa użytkowania wieczystego do gruntu nieruchomości położonej w [...] przy ul. [...] ozn. nr hip. "[...]" działka nr [...] z działu [...] bloku [...], w terminie trzech miesięcy, od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z odpisem prawomocnego wyroku. Jednocześnie Sądu uznał, że Prezydent dopuścił się bezczynności, która miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Akta sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem Sądu wpłynęły do organu 25 lipca 2018 r., zatem wyznaczony przez Sąd termin rozpoznania wniosku upłynął 25 października 2018 r. Niekwestionowaną okolicznością jest przy tym, że 22 sierpnia 2022 r. została wydana decyzja. Oznacza to, że prawie cztery lata organ pozostawał przy wykonywaniu powyższego wyroku w stanie bezczynności, która w tych okolicznościach przybiera postać kwalifikowaną, a więc rażąco narusza prawo, w tym przede wszystkim narusza w ten sposób przepisy art. 153 P.p.s.a. i art. 286 § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 12 K.p.a. Nie sposób bowiem usprawiedliwić tak znacznej zwłoki w wykonaniu prawomocnego wyroku skomplikowanym charakterem zawisłej przed nim sprawy administracyjnej, niekompletnością materiału dowodowego, czy też ustawowemu zadośćuczynieniu obowiązkowi należytego wyjaśnienia wszystkich okoliczności sprawy. To z kolei czyni zasadnym żądanie wymierzenia organowi z tytułu niewykonywania prawomocnego wyroku grzywny w wysokości 4.000 (cztery tysiące) złotych, który to wymiar jest w ocenie Sądu współmierny do okresu zaistniałej zwłoki w wykonaniu wspomnianego wyroku. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 154 § 1 i § 2 w związku z art. 154 § 6 P.p.s.a. orzekł jak w pkt 1 i 2 sentencji wyroku. O kosztach postępowania (punkt 3 sentencji wyroku) orzeczono na podstawie art. 200 P.p.s.a. i 205 § 2 P.p.s.a. zasądzając solidarnie na rzecz Skarżących kwotę 200 złotych tytułem uiszczonego wpisu i 480 złotych tytułem wynagrodzenia pełnomocnika.