I SA/Wa 493/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Aneta Żak po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. Z. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi M. Z. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] grudnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego, którego wyznaczy Okręgowa Izba Radców Prawnych w [...].

W związku z wniesieniem skargi na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z [...] grudnia 2013 r. skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata lub radcy prawnego. Skarżąca oświadczyła, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, osiąga dochody z emerytury w wysokości [...] zł (netto), nie posiada zasobów finansowych, a jedynie majątek w postaci 1/3 udziałów w spadku (obejmującym dom o pow. [...] m2 oraz [...] m2 nieruchomości) po zmarłym w 2012 r. mężu (postanowienie o stwierdzenie nabycia spadku – k. 11). Pozostałe udziały w spadku objęli synowie męża z poprzedniego małżeństwa. Skarżąca wskazała, że pozostali spadkobiercy nie chcą partycypować w kosztach utrzymania domu i działki. Skarżąca nie posiada pieniędzy na nieprzewidziane wydatki, gdyż nawet rachunki za gaz reguluje ze środków pochodzących z pożyczki. Mając powyższe na uwadze należało zważyć, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Informacje przedstawione w rozpoznawanym wniosku prowadzą do oceny, że sytuacja finansowa skarżącej odpowiada dyspozycji art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Skarżąca jest osobą samotną, nie posiada oszczędności i utrzymuje się ze środków ze świadczenia emerytalnego, stanowiącego jej jedynie źródło dochodu, przy czym środki uzyskiwane z tego tytułu nie wystarczają nawet na pokrycie bieżących zobowiązań strony, związanych z zaspokojeniem jej podstawowych potrzeb życiowych. W tych okolicznościach uznać należało, że otrzymywane środki nie mogą stanowić źródła pokrycia wydatków na koszty sądowe oraz koszty działania w sprawie profesjonalnego pełnomocnika procesowego. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.