I SA/Wa 438/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Małgorzata Boniecka-Płaczkowska po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie : zasiłku celowego postanawia : odrzucić skargę.

W dniu 27 stycznia 2014 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga T.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] w sprawie przyznania specjalnego zasiłku celowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : Stosownie do treści art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Zgodnie z art. 53 § 1 ww. ustawy skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Jak wynika ze zwrotnych potwierdzeń odbioru znajdujących się w aktach sprawy zaskarżona decyzja została doręczona pełnoletniemu domownikowi w dniu 11 grudnia 2013 r. na adres ul. [...], [...] W., oraz przesłana i doręczona skarżącej w dniu 23 grudnia 2013 r. na adres ul. [...], [...] W. W piśmie z dnia 12 lutego 2014 r. znajdującym się w aktach sprawy Samorządowe Kolegium Odwoławcze wyjaśniło, że wobec ustalenia, że skarżąca nie zamieszkuje w lokalu przy ul. [...] (gdyż została z niego eksmitowana) zaskarżona decyzja została wysłana na aktualny adres zamieszkania skarżącej tj. na ul. [...] w W. Organ podkreślił, że we wszystkich wniesionych przez skarżącą odwołaniach, które zostały rozpoznane decyzjami organu [...], [...], [...], [...], [...], [...], skarżąca nie wskazała żadnego adresu ograniczając się do lakonicznego stwierdzenia "adres do korespondencji wyłącznie dla SKO", nie wskazując jednak bliżej, który adres jest jej zdaniem właściwy. Z akt administracyjnych wynika ponadto, że w dniu 20 maja 2013 r. skarżąca złożyła w Centrum Pomocy Społecznej oświadczenie potwierdzające tymczasowy pobyt rodziny w Hostelu przy ul. [...] w W. Przeprowadzony u skarżącej w dniu 23 maja 2013 r. wywiad środowiskowy odbył się także w Hostelu [...] przy ul. [...] w W. Stwierdzić zatem należy, że zaskarżona decyzja została skutecznie doręczona skarżącej w dniu 11 grudnia 2013 r., a zatem termin do wniesienia skargi upływał z dniem 10 stycznia 2014 r. Z akt sprawy wynika, że skarga na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] została złożona przez skarżącą osobiście w siedzibie organu w dniu 27 stycznia 2014 r. (data stempla wpływu do organu), a zatem z uchybieniem ustawowego terminu. Zaznaczyć należy, że nawet przyjmując datę korzystniejszą dla skarżącej doręczenia zaskarżonej decyzji, tj. 23 grudnia 2013 r. i tak stwierdzić należy, że skarga wniesiona została do Sądu po upływie trzydziestu dni, od daty doręczenia decyzji. Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.