I SA/Wa 435/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Jędrzejewska - Jaroszewicz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 4 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym skargi B.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2016 r., nr [...], postanawia: odrzucić skargę B.B.

B.B. pismem z dnia [...] lutego 2017 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2016 r., nr [...], utrzymująca w mocy decyzję Burmistrza [...] z dnia [...] sierpnia 2016 r., nr [...] 6, odmawiającą przyznania świadczenia pielęgnacyjnego. Wraz ze skargą strona wniosła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] w odpowiedzi na skargę, wniosło o jej odrzucenie z uwagi na uchybienie terminu do wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skargę niniejszą jako spóźnioną należało odrzucić. Badanie merytorycznej zasadności skargi każdorazowo poprzedza analiza wymogów jej dopuszczalności. Stwierdzenie bowiem niedopuszczalności skargi powoduje, że sprawa nie może być rozpoznawana w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Na wstępie poczynionych rozważań należy wskazać, że utrwalona jest linia orzecznicza, zgodnie z którą odrzucenie skargi wniesionej po terminie, w przypadku gdy został złożony wniosek o przywrócenie terminu, możliwe jest dopiero po prawomocnym rozpoznaniu wniosku o przywrócenie terminu (por. m.in. postanowienie NSA z dnia 12 maja 2017 r., sygn. akt II OZ 449/17). W niniejszej sprawie wymóg ten został spełniony, ponieważ wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został rozpoznany prawomocnym postanowieniem z dnia 30 maja 2017 r., sygn. akt I SA/Wa 435/17. Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej "p.p.s.a.") skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Przy czym stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po terminie do jej wniesienia. Z analizy akt sprawy wynika, że decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2016 r. została doręczona B.B. w trybie zastępczym, tj. w trybie art. 44 k.p.a., ze skutkiem doręczenia w dniu 8 listopada 2017 r. Przesyłka była podwójnie awizowana przez Pocztę Polską – w dniu 24 października i w dniu 2 listopada 2017 r. – i została zwrócona do organu z adnotacją "Nie podjęto w terminie". Oznacza to, że niniejsza skarga nadana w dniu 10 lutego 2017 r. została złożona z naruszeniem terminu, który upłynął z dniem 8 grudnia 2016 r. Mając na uwadze powyższe, Sąd uznał niniejszą skargę jako spóźnioną za niedopuszczalną i na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.