I SA/Wa 400/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Apostolidis po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia M. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 marca 2017 r., sygn. akt I SA/Wa 400/16 odrzucające skargę kasacyjną M. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 grudnia 2016 r., sygn. akt I SA/Wa 400/16 w sprawie ze skargi M. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2016 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia odrzucić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 22 marca 2017 r., sygn. akt I SA/Wa 400/16, odrzucił skargę kasacyjną wniesioną przez M. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 grudnia 2016 r., sygn. akt I SA/Wa 400/16, w sprawie ze skargi M. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2016 r., nr [...], w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia. Na powyższe postanowienie Sądu M. S. wniósł, w ustawowym terminie, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sporządzone przez siebie zażalenie z dnia 18 kwietnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje. Zgodnie z art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego – o czym M. S. został poinformowany (k-95 akt sądowych). Z akt sprawy nie wynika również by M. S. był sędzią, prokuratorem, notariuszem albo profesorem lub doktorem habilitowanym, nauk prawnych, a tylko w takim przypadku w niniejszej sprawie, zgodnie z art. 175 § 2 wyżej wskazanej ustawy, przymus radcowsko-adwokacki nie miałby zastosowania. Skoro skarżący wniósł sporządzone osobiście zażalenie od postanowienia odrzucającego skargę kasacyjną, nie będąc do tego uprawnionym, to zażalenie takie należało uznać za niedopuszczalne i odrzucić na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.