I SA/Wa 38/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Boniecka – Płaczkowska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. N. i G. M. na decyzję Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 4 listopada 2024 r., nr DO.3.7611.18.2024.BC w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia: odrzucić skargę.

A. N. i G. M., działając za pośrednictwem profesjonalnego pełnomocnika, złożyli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Ministra Rozwoju i Technologii z 4 listopada 2024 r., nr DO.3.7611.18.2024.BC, utrzymującą w mocy decyzję Ministra Rozwoju i Technologii z 12 czerwca 2024 r., nr DO3.7611.18.2024.DS o umorzeniu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydium Rady Narodowej m.st. Warszawy z 26 stycznia 1972 r., nr GKM-IV/6210/18/72/EG, odmawiającej przyznania prawa własności czasowej do gruntu nieruchomości [...] położonej przy ul. [...], nr hip. [...] o pow. 585 m2 w części nieruchomości stanowiącej obecnie własność Skarbu Państwa, tj. w części dz. ew. nr [...] z obrębu [...]. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi. Zarządzeniami z 14 stycznia 2025 r., Sąd wezwał skarżących do usunięcia braków formalnych i fiskalnych skargi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi poprzez nadesłanie jednego egzemplarza odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanego wraz z załącznikami oraz uiszczenie solidarnie wpisu sądowego od skargi. Powyższe wezwania zostały doręczone pełnomocnikowi skarżących 22 stycznia 2025 r., jednakże odpis skargi nie został złożony. Z adnotacji zawartej w aktach sprawy wynika, że w rejestrze opłat sądowych nie zidentyfikowano także wpisu od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm. – dalej: p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Według art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Stosownie do treści art. 220 § 1 w zw. z § 3 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata. Przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, do uiszczenia opłaty w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W rozpoznawanej sprawie, wezwanie do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi przez nadesłanie jednego odpisu skargi oraz uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 200 (dwieście) złotych zostało prawidłowo doręczone pełnomocnikowi skarżących 22 stycznia 2025 r. wraz z pouczeniem o skutkach niezastosowania się do wezwań. Termin do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi minął zatem 29 stycznia 2025 r. (środa). Wobec nieuzupełnienia braków skargi w terminie, skargę należało odrzucić. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. oraz art. 220 § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.