I SA/Wa 3319/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodnicząca Sędzia WSA Iwona Kosińska po rozpoznaniu w dniu 5 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. P. o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2014 r. [...] w przedmiocie odmowy ustalenia prawa do zasiłku dla opiekuna postanawia - odmówić wstrzymania wykonania decyzji -

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją wydaną w dniu [...] października 2014 r. nr [...] utrzymało w mocy decyzję z dnia [...] września 2014 r. nr [...], wydaną z upoważnienia Wójta Gminy [...] przez Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w [...], którą to decyzją odmówiono A. P. przyznania zasiłku dla opiekuna z tytułu opieki nad niepełnosprawną. Skargę na powyższą decyzję złożyła A. P. Jednocześnie wniosła o wstrzymanie wykonania tej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270) – zwanej dalej p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie przesądza bynajmniej o słuszności zarzutów skargi, powołana została do tymczasowej ochrony przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłaby dla strony wywołać taka decyzja, zanim zostanie zbadana przez sąd administracyjny pod kątem legalności. Rozpoznając przedmiotowy wniosek w ramach przesłanek z art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stwierdzić należy, że nie zasługuje on na uwzględnienie. W pierwszej kolejności należy zauważyć, że w doktrynie i orzecznictwie sądowoadministracyjnym został utrwalony pogląd, iż przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi stała się decyzja odmawiająca przyznania prawa do zasiłku dla opiekuna. Nie istnieje zatem konieczność podejmowania jakichkolwiek działań w celu doprowadzenia do stanu zgodności stanu faktycznego z przedmiotową decyzją, albowiem nie spowodowała ona powstania po stronie skarżącej żadnego prawa lub obowiązku. Jako taka, decyzja ta nie nadaje się do wykonania, a więc nie ma możliwości zastosowania instytucji przewidzianej w art. 61 § 3 p.p.s.a. Ponadto Sąd zaznacza, że rolą strony skarżącej jest wykazanie we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, iż jej wykonanie spowoduje wystąpienie znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. W uzasadnieniu skargi, w której zawarty został wniosek, skarżąca przedstawiła zarzuty odnoszące się do zaskarżonej decyzji oraz wskazała na nieprawidłowe postępowanie organów administracji w przedmiotowej sprawie. Jednocześnie nie wskazała jednak żadnych okoliczności ani argumentów pozwalających na przyjęcie, iż w sprawie istnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Tym samym brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W związku z powyższymi argumentami Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.