I SA/Wa 31/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Emilia Lewandowska Sędziowie WSA Dariusz Chaciński (spr.) WSA Marta Kołtun-Kulik Protokolant sekretarz sądowy Tomasz Noske po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 sierpnia 2017 r. sprawy ze skargi P. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie świadczenia wychowawczego uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Prezydenta W. z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...]

Decyzją z dnia [...] listopada 2016 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta W. z dnia [...] lipca 2016 r. [...]. Zaskarżone orzeczenie zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy. Po rozpatrzeniu wniosku P. W., Prezydent W., wskazaną uprzednio decyzją, odmówił przyznania świadczenia wychowawczego na dziecko A. W., z uwagi na przekroczenie kryterium dochodowego o [...] zł, określonego w ustawie z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz. U. z 2016 r., poz. 195). Odwołując się od tej decyzji P. W. podniósł, że wniosek dotyczył niepełnosprawnego dziecka, na dowód czego załączył stosowne zaświadczenie lekarskie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. utrzymało w mocy wskazaną decyzję Prezydenta W. z dnia [...] lipca 2016 r. Kolegium uzasadniło, że Prezydent prawidłowo zastosował przepisy ww. ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. Z akt sprawy wynika, że P. W. uzyskał w 2014 r. dochód w wysokości [...] zł, z tytułu zatrudnienia na umowę zlecenie oraz świadczenia z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Dochód z tytułu zatrudnienia na umowę zlecenie został uznany za utracony. Z kolei M. W. w 2014 r. osiągnęła dochód w wysokości [...] zł z tytułu zatrudnienia na umowę o pracę oraz świadczenia z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Tak ustalony dochód wyniósł w 2014 r. [...] zł miesięcznie na członka rodziny i przekroczył uprzednio wskazane ustawowe kryterium dochodowe. Odnosząc się do argumentu odwołania, wskazującego że A. W. jest dzieckiem niepełnosprawnym, co ma wpływ na wysokość kryterium dochodowego, organ podniósł, że okoliczność ta musi zostać stwierdzona stosownym orzeczeniem o niepełnosprawności dziecka poniżej 16 roku życia. Zaświadczenie lekarskie, które zostało dołączone do odwołania, nie jest orzeczeniem o niepełnosprawności i w konsekwencji kryterium dochodowe nie może wynosić [...] zł. Warunkiem uzyskania świadczenia wychowawczego na pierwsze dziecko jest nieprzekroczenie progu dochodowego. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył P. W., wnosząc o przyznanie mu prawa do świadczenia wychowawczego na dziecko A. W. Uzasadnił, że jego dziecko jest niepełnosprawne, co potwierdza orzeczenie, które załączył do skargi, o niepełnosprawności syna z dnia 8 listopada 2016 r., nr D/17818/16 wskazujące, iż niepełnosprawność powstała od urodzenia. Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując w całości swoje stanowisko, zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest zasadna, gdyż zaskarżone orzeczenie narusza przepisy prawa. W niniejszej sprawie - po wydaniu decyzji przez organ I instancji w dniu [...] lipca 2016 r., a przed podjęciem rozstrzygnięcia przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W [...] listopada 2016 r. - zostało wydane orzeczenie z [...] listopada 2017 r., zaliczające do osób niepełnosprawnych od urodzenia A. W. Dowód w postaci tej decyzji został ujawniony dopiero na etapie postępowania sądowego, jednak z uwagi na datę wydania orzeczenia, istniał już w dacie wydania zaskarżonej do Sądu decyzji Kolegium. Ponadto fakt niepełnosprawności ww. dziecka istniał w czasie wydania decyzji w obu instancjach.. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 5 Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1257) w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję. Powyższe oznacza, że podstawą do wznowienia postępowania jest bądź ujawnienie nowych dowodów, bądź ujawnienie nowych okoliczności faktycznych istotnych dla sprawy (zob. wyrok SN z 13 stycznia 2000 r., III RN 125/99, Prok. i Pr. 2000, nr 5, poz. 36; wyrok SN z 6 marca 2002 r., III RN 75/01, OSNAPiUS 2002, nr 17, poz. 401). Przy czym pojęcie "nowej okoliczności faktycznej" nie jest tożsame z pojęciem "nowego dowodu". Dowód musi istnieć w dacie wydania decyzji, aby mógł stanowić podstawę do wznowienia postępowania. Za nową okoliczność faktyczną nie może być uznana opinia biegłego sporządzona po wydaniu decyzji, lecz co najwyżej fakty wynikające z tej opinii (zob. wyrok NSA z 27 października 1998 r., III SA 1165/97, LEX nr 36900). Podnieść również należy, iż wznowienie postępowania na podstawie okoliczności faktycznych, znanych organowi w dniu wydania decyzji, jest rażącym naruszeniem prawa (wyrok NSA z 9 kwietnia 1998 r., sygn. akt I SA/Kr 737/97, LEX nr 33391). Tak też okoliczność faktyczna wynikająca z akt sprawy, jak też dowód w nich zawarty nie mają waloru "nowej okoliczności faktycznej" i "nowego dowodu" w sprawie (B. Adamiak, Glosa do wyroku NSA z 26 kwietnia 2000 r., III SA 1454/99, OSP 2001, nr 2, poz. 21). W tym miejscu należy wskazać, że wznowienie postępowania może nastąpić na wniosek uprawnionego podmiotu, skierowany do organu administracji, jednak Sąd przesłankę tę zobowiązany jest uwzględnić z urzędu, na mocy art. 145 § 1 pkt. 1 lit. b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1396 ze zm.) - zwanej dalej P.p.s.a. Uchylenie decyzji lub postanowienia, z uwagi na naruszenie prawa, dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, następuje w wypadku stwierdzenia jednej z przesłanek wznowienia, określonych w odpowiedniej ustawie procesowej. Chodzi tu głównie o przesłanki wskazane w art. 145 § 1 pkt 1–8, art. 145a § 1 i art. 145b k.p.a. oraz w art. 240 § 1 pkt 1–11 o.p.(A. Kabat Komentarz do art.145 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, publ. LEX OMEGA), a zatem także o przesłankę określoną w art. 145 § 1 pkt 5 kpa. W niniejszej sprawie, jak wynika z akt administracyjnych sprawy, dowód w postaci orzeczenia o niepełnosprawności syna skarżącego, nie był znany organowi w dniu wydania zaskarżonej decyzji przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., lecz w tej dacie już istniał, z tego też względu musiał zostać uwzględniony przez Sąd. Ponadto orzeczenie to potwierdza okoliczność istnienia niepełnosprawności dziecka od jego urodzenia, a więc istniejącej w dniu wydania orzeczenia przez Prezydenta W. Skoro na etapie postępowania sądowoadministracyjnego pojawił się nowy dowód w postaci decyzji Miejskiego Zespołu Orzekania o Niepełnosprawności z dnia [...] listopada 2016 r., który nie był znany w dniu wydania orzeczenia organowi rozstrzygającemu sprawę w II instancji, a zarazem potwierdza on istnienie niepełnosprawności ww. dziecka już w dacie złożenia wniosku o przedmiotowe świadczenie, to Sąd z urzędu zobowiązany był uwzględnić tę okoliczność, stanowiącą przesłankę wznowienia postępowania i z tych przyczyn uchylić zaskarżone do Sądu orzeczenia organu I i II instancji. Prowadząc ponownie sprawę z wniosku P. W. organ przeanalizuje i uwzględni powyższe. Następnie - po rozważeniu całokształtu materiału dowodowego - wyda stosowane orzeczenie, w którym nie pominie okoliczności, iż w ujawnionym w postępowaniu sądowym dowodzie stwierdzono, że niepełnosprawność dziecka datuje się od jego urodzenia, a zatem ta okoliczność istniała w trakcie postępowania przez organem I instancji. Mając na uwadze wszystkie wyżej wskazane okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit b P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.