I SA/Wa 3/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Małgorzata Boniecka – Płaczkowska po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. W. na zawiadomienie Wojewody [...] w przedmiocie pozostawienia pisma bez rozpoznania postanawia odrzucić skargę.

W dniu [...] sierpnia 2020 r. wpłynęło do Wojewody [...] pismo K. W. z [...] sierpnia 2020 r. zatytułowane "Uzupełnienie zażalenia w związku z art. 137 u.g.n." Wojewoda [...] pismem z [...] września 2020 r., nr [...] na podstawie art. 64 § 2 K.p.a., wezwał K. W. do uzupełnienia braków formalnych wniosku poprzez czytelne i niebudzące wątpliwości określenie przedmiotu roszczenia w terminie 7 dni, od daty doręczenia pisma, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W dniu [...] października 2020 r. do Wojewody wpłynęła odpowiedź skarżącej na powyższe wezwanie. Zawiadomieniem z [...] listopada 2020 r., nr [...] organ pozostawił bez rozpoznania pismo K. W. z [...] sierpnia 2020 r., z uwagi na nieusunięcie w wyznaczonym terminie braków formalnych pisma. Wojewoda stwierdził, że nadesłana przez skarżącą odpowiedź jest nieczytelna i z jej treści nie wynika jasno i w sposób nie budzący wątpliwości czego dotyczy żądanie. Pismem z [...] grudnia 2020 r. K. W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na zawiadomienie Wojewody [...] z [...] listopada 2020 r. o pozostawieniu bez rozpoznania jej pisma z [...] sierpnia 2020 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 209 poz. 2325) przywołana dalej jako: "p.p.s.a" kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 oraz z 2018 r. poz. 149 i 650), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 508, 650, 723, 1000 i 1039), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Ponadto sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Zaskarżone do Sądu pismo Wojewody [...] z [...] listopada 2020 r. zawiera informację o pozostawieniu bez rozpoznania pisma skarżącej z [...] sierpnia 2020 r. zatytułowanego "uzupełnienie zażalenia w związku z art. 137 u.g.n." wobec nie usunięcia w wyznaczonym terminie braków formalnych pisma. W przedmiotowej sprawie Wojewoda [...] zastosował przepis art. 64 § 2 k.p.a. wobec braków pisma z [...] sierpnia 2020 r. wniesionego przez skarżącą. Powyższy przepis stanowi, że jeżeli podanie nie spełnia innych wymagań ustalonych w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w wyznaczonym terminie, nie krótszym niż siedem dni, z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania. Odnosząc się natomiast do kwestii zaskarżenia czynności pozostawienia pisma bez rozpoznania zauważyć należy, że Naczelny Sąd Administracyjny w podjętej 3 września 2013 r., sygn. akt I OPS 2/13 w składzie 7 sędziów uchwale wskazał, że na pozostawienie podania bez rozpoznania (art. 64 § 2 k.p.a.) przysługuje skarga na bezczynność organu, stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. Dodatkowo w powyższej uchwale stwierdzono, że nie ulega wątpliwości, iż pozostawienie podania bez rozpoznania w trybie art. 64 § 2 k.p.a. następuje w drodze czynności, o podjęciu której należy powiadomić wnoszącego podanie na piśmie. Nie jest to jednak czynność w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., ponieważ nie spełnia kryteriów określonych w tym przepisie. Tym samym wniesienie skargi na tego typu czynność jest niedopuszczalne. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Mając na uwadze powyższe, należało uznać, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Dlatego Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.