I SA/Wa 2997/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Iwona Kosińska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku K. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi A. K., L. W. i U. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2013 r. nr [...] w przedmiocie ustanowienia prawa użytkowania wieczystego postanawia: pozostawić bez rozpoznania wniosek o przyznanie prawa pomocy.

K. B. wnioskiem z 10 kwietnia 2017 r. (k-1130) złożonym na urzędowym formularzu, wystąpiła o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika w celu sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 24 listopada 2016 r. sygn. akt I SA/Wa 2997/13. W wykonaniu zarządzenia z 28 kwietnia 2017 r. (k-1136), pismem z 11 maja 2017 r. (k-1139), wezwano wnioskodawczynię do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy, złożonego na urzędowym formularzu tego wniosku (PPF), w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia bez rozpoznania, poprzez własnoręczne podpisanie wniosku. Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych wniosku o prawo pomocy doręczono stronie w dniu 30 maja 2017 r. (k-1148). Wniosek nie został jednak podpisany. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarządzeniem z 15 stycznia 2018 r. sygn. akt I SA/Wa 2997/13 pozostawił powyższy wniosek bez rozpoznania. W dniu 14 lutego 2018 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął sprzeciw K. B. od przedmiotowego zarządzenia z 15 stycznia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W myśl art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", w brzmieniu obowiązującym przed 15 sierpnia 2015 r., wniesienie sprzeciwu na postanowienie referendarza sądowego skutkuje tym, że traci ono moc, a wniosek strony podlega rozpoznaniu na nowo. Stosownie natomiast do art. 243 § 1 P.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Zgodnie zaś z art. 252 § 2 P.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Złożony przez K. B. wniosek o prawo pomocy z 10 kwietnia 2017 r. nie został przez nią popisany, co uzasadniało skierowanie do strony wezwania do podpisania wniosku w zakreślonym terminie, pod rygorem wskazanym w art. 257 P.p.s.a. Pomimo skutecznego doręczenia stronie wezwania w tym przedmiocie w dniu 30 maja 2017 r. wnioskodawczyni braku formalnego wniosku o prawo pomocy nie uzupełniła. Powyższe rodzi skutek wskazany w art. 257 P.p.s.a., w świetle którego wniosek o przyznanie prawa pomocy, którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie pozostawia się bez rozpoznania. Mając powyższe na uwadze i działając na zasadzie art. 260 w zw. z art. 257 P.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji.