I SA/Wa 2806/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska po rozpoznaniu w dniu 3 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A.K. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 lutego 2014 r., I SA/Wa 2806/13 w sprawie ze skargi A.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego postanawia przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej

Wyrokiem z dnia 27 lutego 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę A.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego. W dniu 2 czerwca 2014 r. skarżący wystąpił o przyznanie mu prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF. Postanowieniem z dnia 8 lipca 2014 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. Odpis ww. wyroku wraz z uzasadnieniem, zgodnie z wnioskiem skarżącego, został doręczony w dniu 7 maja 2014 r. wraz z pouczeniem o przysługujących środkach zaskarżenia w postaci skargi kasacyjnej oraz warunkach jej złożenia. Pismem z dnia 6 sierpnia 2014 r. Okręgowa Rada Adwokacka w W. wyznaczyła adw. A.D. jako pełnomocnika skarżącego. W dniu 20 sierpnia 2014 r. pełnomocnik skarżącego zapoznała się z aktami sprawy sądowej. Pismem z dnia 22 sierpnia 2014 r. skarżący reprezentowany przez pełnomocnika zawodowego wniósł skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu wskazał, iż w terminie do wniesienia skargi kasacyjnej skarżący wystąpił o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie pełnomocnika zawodowego. Wobec faktu, iż pełnomocnik z urzędu został ustanowiony po terminie do wniesienia skargi kasacyjnej wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia jest w pełni uzasadniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwana dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie natomiast do art. 87 § 1 powołanej ustawy, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Wymogi formalne takiego wniosku precyzuje treść art. 87 § 1 do § 4 p.p.s.a. wprowadzając wymóg, by wniosek o przywrócenie terminu został złożony w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1); w jego treści zostały uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminowi (§ 2); wniosek został złożony za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (§ 3) a wraz z nim by wnioskodawca dokonał czynności, której nie dokonał w terminie (§ 4). W stanie sprawy, strona skarżąca dopełniła wymogu złożenia wniosku o przywrócenie terminu z zachowaniem siedmiodniowego terminu w rozumieniu art. 87 § 1 p.p.s.a. Termin do wniesienia skargi kasacyjnej przez ustanowionego z urzędu pełnomocnika upłynął w dniu 12 września 2014 r., tj. po upływie trzydziestodniowego terminu od daty zawiadomienia pełnomocnika z urzędu o jego ustanowieniu, co nastąpiło w dniu 12 sierpnia 2014 r. Z akt rozpoznawanej sprawy wynika, że termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w dacie jego złożenia (22 sierpnia 2014 r.) jeszcze nie upłynął. W myśl wyroku Trybunału Konstytucyjnego w sprawie o sygn. akt SK 17/12 oraz orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego "(...) w wypadku ustanowienia pełnomocnika z urzędu w trybie art. 244 p.p.s.a. dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest dzień, w którym pełnomocnik z urzędu miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej po zapoznaniu się z aktami sprawy, jednak nie później niż dzień upływu trzydziestu dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie" (por. postanowienie NSA z dnia 11 lutego 2014 r., sygn. akt I OZ 70/14, postanowienie NSA z dnia 24 stycznia 2014 r., sygn. akt II FZ 1544/13, postanowienie NSA z dnia 10 stycznia 2014 r., sygn. akt I FZ 485/13, postanowienie NSA z dnia 10 października 2013 r., sygn. akt I OZ 869/13, postanowienie NSA z dnia 11 października 2011 r., sygn. akt II FZ 570/11, postanowienie NSA z dnia 15 marca 2007 r., sygn. akt II FZ 47/07, postanowienie NSA z dnia 8 czerwca 2006 r., sygn. akt I FZ 198/06 i inne, publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Oczywistym jest, że przed ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika z urzędu skarżący nie mógł wnieść skutecznie skargi kasacyjnej. Tym samym spełniona została przesłanka braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Wobec powyższego, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w postanowieniu