I SA/Wa 2752/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Pirogowicz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. O. w przedmiocie niewykonania przez Prezydenta [...] wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 grudnia 2019 r., sygn. akt I SAB/Wa 423/19 postanawia: odrzucić skargę.

A. O. pismem z [...] maja 2020 r., które wpłynęło do organu [...] maja 2020 r., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na niewykonanie przez Prezydenta [...] wyroku tego Sądu z dnia [...] grudnia 2019 r. sygn. akt I SAB/Wa 423/19, żądając w niej: stwierdzenia, że bezczynność organu w wykonaniu przywołanego wyroku miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; nałożenia z tego tytułu na Prezydenta [...] grzywny; przyznania na jego rzecz od organu sumy pieniężnej w wysokości pięciokrotności przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim oraz zasądzenia zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Skarga poprzedzona została wezwaniem organu do wykonania wyroku (pismem z [...] maja 2020 r.). Wyrok, w którego wykonaniu organ miał pozostawać w zwłoce, zobowiązywał Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku z [...] lutego 1987 r. o ustanowienie prawa użytkowania wieczystego do nieruchomości warszawskiej położonej przy ul. [...], ozn. jako "[...]",dz.[...] – w terminie jednego miesiąca od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem. Te natomiast zwrócono organowi (wraz odpisem prawomocnego wyroku) [...] lipca 2020 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: skarga podlega odrzuceniu jako wniesiona przedwcześnie. Przedmiotem zaskarżenia jest stan niewykonywania przez Prezydenta [...] wyroku tut. Sądu z [...] grudnia 2019 r., uwzględniającego skargę A. O. na bezczynność Prezydenta przy rozpoznawaniu wniosku o ustanowienie prawa użytkowania wieczystego do nieruchomości [...]. Skarga ta wniesiona została w trybie art. 154 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) dalej: p.p.s.a., który w § 1 stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Z treści przywołanego przepisu wynika, że warunkiem formalnym skutecznego złożenia tego rodzaju skargi jest uprzednie, pisemne wezwanie organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy. Należy jednak podkreślić, że moment zdziałania tej czynności procesowej nie jest dowolny. Skoro bowiem żądanie to dotyczyć ma realizacji obowiązku nałożonego wyrokiem sądu, to co najmniej w dacie jego wystosowywania obowiązek ów musi być aktualny. Wówczas dopiero może wszak zaistnieć potencjalny stan opieszałości organu w wykonaniu wyroku, kwalifikowany jako przewlekłość względnie bezczynność. Otwarcie terminu realizacji obowiązku załatwienia sprawy administracyjnej w oznaczonym w wyroku terminie, następuje natomiast - jak wynika z art. 286 § 2 p.p.s.a. - z dniem doręczenia organowi akt administracyjnych sprawy. Na ten moment rozpoczęcia biegu terminu do wydania aktu w sprawie wskazał skądinąd explicite w wyroku z 12 grudnia 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Wyrok ten, opatrzony klauzulą prawomocności – jak wynika z akt administracyjnych oraz zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sądowych I SAB/Wa 423/19 - doręczony został Prezydentowi [...] [...] lipca 2020 r. Z tą samą datą doręczono mu także akta administracyjne. Od niej zatem rozpoczął dopiero swój bieg termin wyznaczony wyrokiem w jakim sprawa, w której organ pozostawał w zwłoce, winna być załatwiona. Tymczasem zarówno wezwanie do jego wykonania jak też samą skargę na niewykonanie wyroku, A. O. wniósł półtora miesiąca wcześniej (odp. [...] i [...] maja 2020 r.). Jest ona zatem w tych okolicznościach przedwczesna i przez to niedopuszczalna, co prowadzić musi do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., o czym Sąd orzekł w sentencji postanowienia.