I SA/Wa 264/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Emilia Lewandowska (spr.) Sędziowie WSA Jolanta Dargas WSA Iwona Kosińska Protokolant starszy sekretarz sądowy Katarzyna Krynicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 września 2018 r. sprawy ze skargi I. J.-B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku do zasiłku rodzinnego oddala skargę

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], decyzją z [...] grudnia 2017 r. nr [...], utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy [...] z [...] maja 2017 r. nr [...] w sprawie zmiany decyzji z [...] grudnia 2016 r. Z ustaleń organu wynika, że Burmistrz Miasta i Gminy [...] decyzją z [...] maja 2017 r. orzekł o zmianie decyzji z [...] grudnia 2016 r. w ten sposób, że przyznał dodatek do zasiłku rodzinnego z tytułu opieki nad dzieckiem w okresie korzystania z urlopu wychowawczego na córkę A.B. w wysokości 400 zł miesięcznie i odmówił prawa do tego dodatku na córkę K.B. Organ odwoławczy przytoczył treść art. 10 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych. Stwierdził, że I. J.. korzysta z urlopu wychowawczego w związku z opieką nad dziećmi: A. i K., od 3 lutego 2017 r. do 2 lutego 2018 r. W myśl art. 10 ust 2 powołanej ustawy osobie, o której mowa w ust 1, przysługuje jeden dodatek w wysokości 400 zł miesięcznie niezależnie od liczby dzieci pozostających pod jej opieką i wobec tego organ uznał za zasadne przyznanie tylko jednego dodatku z tytułu opieki nad dzieckiem w okresie korzystania przez I. J. z urlopu wychowawczego, niezależnie od tego, że pod jej opieką pozostaje dwoje dzieci urodzonych podczas jednego porodu. W skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego I.J.zarzuciła rażące naruszenie prawa materialnego, tj. art. 10 ust. 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych. W ocenie skarżącej przepis ten obowiązujący od 1 sierpnia 2017 r. nie powinien mieć zastosowania w tej sprawie i SKO powinno zastosować wykładnię art. 10 ust. 1 tej ustawy zgodnie z uchwałą NSA z 26 czerwca 2014 r. sygn. akt I OPS 15/13, gdyż uchwała ta odnosi się do stanu prawnego obowiązującego w dacie złożenia wniosku i orzekania przez organ I instancji. Skarżąca zarzuciła również naruszenie art. 35 § 1 kpa, gdyż opieszałość i bezczynność organów doprowadziły do wydania niekorzystnej dla jej dziecka decyzji. W związku z podnoszonymi zarzutami skarżąca wniosła o uchylenie decyzji organów obu instancji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga jest bezzasadna. W dacie wydawania zaskarżonej decyzji obowiązywał art. 10 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 7 lipca 2017 r. o zmianie niektórych ustaw związanych z systemem wsparcia rodzin (Dz.U. poz. 1428), która weszła w życie 1 sierpnia 2017 r. Powyższą nowelizacją dokonano zmiany brzmienia art. 10 ust. 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych, który stanowi , że osobie o której mowa w ust. 1, przysługuje jeden dodatek w wysokości 400 zł miesięcznie niezależnie od liczby dzieci pozostających pod jej opieką. Z treści tego przepisu wynika, że dodatek w wysokości 400 zł z tytułu opieki nad dzieckiem w okresie korzystania z urlopu wychowawczego przysługuje zatem osobie uprawnionej niezależnie od liczby dzieci urodzonych podczas jednego porodu. W taki też sposób zostało orzeczone przez organy obu instancji. W sprawie jest bezsporne, że skarżąca I. J. korzysta z urlopu wychowawczego i sprawuje opiekę nad dwojgiem dzieci: A. B. i K. B., które urodziła podczas jednego porodu. Wobec przytoczonej treści przepisu błędne jest stanowisko skarżącej, że powinien być jej przyznany podwójny dodatek. Zgodnie z art. 6 kpa organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa. Tak więc organ wydając zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzję obowiązany był orzekać na podstawie przepisów prawa obowiązujących w dacie wydania tej decyzji co też prawidłowo zostało przez organ zastosowane. Nie ma przy tym znaczenia z jakich powodów organ procedował na tyle długo, że doszło do zmiany stanu prawnego dla oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji. Przeświadczenie skarżącej, że gdyby organ orzekł przed 1 sierpnia 2017 r. decyzja byłaby dla niej korzystna, tj. miałaby przyznany podwójny dodatek z tytułu opieki nad dzieckiem w okresie korzystania z urlopu wychowawczego jest bezpodstawne. Należy mieć na uwadze, że w dniu 27 września 2017 r. Trybunał Konstytucyjny wydał wyrok sygn. akt SK 36/15, który dotyczy przepisu art. 10 ustawy o świadczeniach rodzinnych sprzed nowelizacji, która weszła w życie od 1 sierpnia 2017 r., a więc odnosi się do "starego" stanu prawnego. W wyroku tym TK orzekł, że art. 10 ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych w zakresie, w jakim przyznaje do zasiłku rodzinnego wyłącznie jeden dodatek z tytułu opieki nad dzieckiem w okresie korzystania z urlopu wychowawczego bez względu na liczbę dzieci, które narodziły się w wyniku jednego porodu, jest zgodny ze wskazanym w wyroku przepisami Konstytucji RP. W uzasadnieniu TK wyjaśnił, że dodatek, który przysługuje osobom korzystającym z urlopu wychowawczego z tytułu opieki nad dzieckiem nie jest dodatkiem na dziecko, lecz dla uprawnionego sprawującego opiekę nad dzieckiem. Przysługuje w warunkach urlopu wychowawczego, w czasie którego następuje dezaktywacja zawodowa opiekuna i celem dodatku jest zrekompensowanie utraty dochodów z pracy. Kryteria przyznania dodatku mają zatem charakter socjalny. Tak więc dodatek ten ma zrekompensować utratę zarobków w związku z przebywaniem na urlopie wychowawczym i dlatego nie ma znaczenia ile dzieci urodziło się w trakcie jednego porodu, gdyż nie jest to dodatek na dziecko, mimo, że jego przyznanie powiązane jest z zasiłkiem rodzinnym. Należy tylko dodać, że preferencyjny sposób traktowania rodzin wielodzietnych przy przyznawaniu tego dodatku przejawia się w określeniu dłuższego okresu wypłaty dodatku oraz w sposobie ustalania progu dochodowego uprawniającego do wypłaty, który ustala się odrębnie na każdego członka rodziny, co jest korzystniejsze dla rodzin wielodzietnych. Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.