I SA/Wa 2512/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Durzyńska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Gabriela Nowak Sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj Protokolant referent Aneta Suchecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 marca 2024 r. sprawy ze skargi J. S. na decyzję Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z dnia [...] lipca 2023 r. nr [...] w przedmiocie świadczenia pieniężnego z tytułu pełnienia funkcji sołtysa oddala skargę

Zaskarżoną decyzją z dnia 28 lipca 2023 r. nr 083663682/GSOL Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (dalej: organ, Prezes KRUS) odmówił J. S. (dalej: skarżąca) przyznania prawa do świadczenia pieniężnego z tytułu pełnienia funkcji sołtysa. Powyższa decyzja wydana została w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy: W dniu 12 lipca 2023 r. skarżąca wystąpiła do Placówki Terenowej KRUS w [...] z wnioskiem o przyznanie prawa do świadczenia pieniężnego z tytułu pełnienia funkcji sołtysa. Do wniosku dołączyła: oświadczenie o niekaralności za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe popełnione w związku z pełnieniem funkcji sołtysa, wypis z dowodu osobistego, zaświadczenie Burmistrza [...] z dnia 6 lipca 2023 r. Wskazaną powyżej decyzją wydaną na podstawie art. 5 ust. 2 w związku z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 2023 r. o świadczeniu pieniężnym z tytułu pełnienia funkcji sołtysa (Dz. U. z 2023 r. poz. 1073) – dalej ustawa, organ odmówił skarżącej przyznania prawa do świadczenia pieniężnego z tytułu pełnienia funkcji sołtysa. W uzasadnieniu organ stwierdził, że skarżąca pełniła funkcję sołtysa przez dwie kadencje (w okresie od 19 maja 1999 r. do 25 kwietnia 2007 r.), ale krócej niż przez 8 lat. Pełniła tę funkcję – jak wskazano – przez 7 lat, 11 miesięcy i 7 dni. Tym samym, organ uznał, że skarżąca nie legitymowała się wymaganym okresem 8 lat pełnienia funkcji sołtysa, wobec tego brak było podstaw do przyznania prawa do wnioskowanego świadczenia. Skarżąca nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w której zarzuciła organowi naruszenie: 1) przepisów prawa materialnego: - art. 2 ust 1 pkt 1 ustawy z dnia 26 maja 2023 r. o świadczeniu pieniężnym z tytułu pełnienia funkcji sołtysa poprzez jego błędną wykładnię i przyjęcie, iż okres 8 lat należy liczyć w rozumieniu dni kalendarzowych, a nie ilości lat wynikających z kadencji, podczas gdy prawidłowa wykładnia prowadzi do wniosku, iż właściwe jest rozumienie warunku 8 lat jako lat kadencji, 2) przepisów prawa procesowego: - art. 8 kpa - poprzez jego niezastosowanie, polegające na przeprowadzeniu postępowania w sposób sprzeczny z zasadą pogłębiania zaufania obywateli do władzy publicznej, nie kierując się zasadą proporcjonalności, bezstronności i równego traktowania; - art. 107 § 1 pkt 6 w zw. z art. 107 § 3 kpa poprzez zawarcie w decyzji uzasadnienia, które nie spełnia zawartych w ustawie wymogów; w szczególności poprzez niewyjaśnienie podstawy prawnej odmowy przyznania prawa do świadczenia pieniężnego w kontekście okoliczności przedmiotowej sprawy. W oparciu o powyższe zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości. W odpowiedzi na skargę, Prezes KRUS-u wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna i podlega oddaleniu. Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest ocena zgodności z prawem zaskarżonej decyzji Prezesa KRUS-u z dnia 28 lipca 2023 r. odmawiającej skarżącej prawa do świadczenia pieniężnego z tytułu pełnienia funkcji sołtysa. Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowił przepis art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 2023 r. o świadczeniu pieniężnym z tytułu pełnienia funkcji sołtysa (Dz. U. z 2023 r. poz. 1073) – dalej: ustawa, który stanowi, że świadczenie pieniężne z tytułu pełnienia funkcji sołtysa przysługuje osobie, która spełnia łącznie następujące warunki: 1) pełniła funkcję sołtysa na podstawie ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2023 r. poz. 40 i 572) przez okres co najmniej dwóch kadencji, nie mniej niż przez 8 lat; 2) osiągnęła wiek: a) w przypadku kobiet - 60 lat, b) w przypadku mężczyzn - 65 lat. Z powołanego przepisu art. 2 ust. 1 ustawy wynika zatem, że przyznanie świadczenia z tytułu pełnienia funkcji sołtysa uzależnione jest od spełnienia kumulatywnie przede wszystkim następujących przesłanek - pełnienie funkcji sołtysa przez co najmniej dwie kadencje nie mniej niż 8 lat na podstawie ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym oraz osiągnięcie odpowiednio wieku, w przypadku skarżącego 65 lat. W niniejszej sprawie istota sporu sprowadza się do stwierdzenia czy skarżąca spełniła przesłankę dotyczącą pełnienia funkcji sołtysa przez okres nie mniej niż 8 lat. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że skarżąca pełnił funkcję sołtysa przez okres jedynie 7 lat, 11 miesięcy i 7 dni. Powyższe ustalenie organ oparł na znajdującym się w aktach sprawy dokumencie wystawionym przez Burmistrza [...] z którego wynika, że skarżąca pełniła funkcję sołtysa w sołectwie [...] [...] przez pełne dwie kadencje, w okresie od 19 maja 1999 r. do 27 kwietnia 2003 r. oraz od 28 kwietnia 2003 r. do 25 kwietnia 2007 r. Treść wskazanego zaświadczenia burmistrza nie budzą wątpliwości Sądu. Mając na względzie powyższe, w ocenie Sądu, organ prawidłowo ocenił, że brak było podstaw do przyznania prawa do wnioskowanego świadczenia, bowiem skarżąca nie legitymuje się wymaganym okresem 8 lat pełnienia funkcji sołtysa, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy. Brzmienie tego przepisu nie pozostawia żadnych wątpliwości, że uzyskanie świadczenia uwarunkowane jest łącznym spełnieniem wymienionych w nim przesłanek: tj. uzyskaniem wskazanego w nim wieku, a także pełnienia funkcji przez co najmniej dwie kadencje, przy jednoczesnym zastrzeżeniu minimalnego okresu pełnienia tej funkcji ustalonego na 8 lat. Posłużenie się przez ustawodawcę w redakcji art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy sformułowaniem "przez okres co najmniej dwóch kadencji, nie mniej niż przez 8 lat", nie pozostawia w tym aspekcie pola do dokonywania jakichkolwiek innych interpretacji. W szczególności nie sposób zgodzić się ze skarżącą, że wystarczającym do uzyskania świadczenia jest udowodnienie pełnienia funkcji przez pełne dwie, czteroletnie kadencje (trwające osiem lat), a nie okres 8 lat kalendarzowych. Wobec tego, w ocenie Sądu, zarzut skarżącej dotyczący błędnej wykładni ww. przepisu pozbawiony jest usprawiedliwionych podstaw. W związku z tym, że ze znajdujących się w aktach sprawy dokumentów jasno wynika, że skarżąca pełnił funkcję sołtysa przez dwie kadencje, jednak jedynie przez okres 7 lat, 11 miesięcy i 7 dni, czyli poniżej wymaganego przez ustawę okresu 8 lat, to w takiej sytuacji świadczenie skarżącej nie przysługuje, co prawidłowo ocenił organ w zaskarżonej decyzji. Wobec powyższego należy uznać, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu co przesądza, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, a tym samym zarzuty naruszenia zarówno przepisów prawa materialnego jak i procesowego wskazane w skardze są niezasadne. Z uwagi na powyższe, stosownie do art. 151 ppsa, Sąd oddalił skargę.