I SA/Wa 2481/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska sędzia WSA Monika Sawa (spr.) asesor WSA Kamil Kowalewski Protokolant referent Magdalena Murawska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 marca 2024 r. sprawy ze skargi V. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Siedlcach z dnia 26 października 2023 r. nr SKO.4000-2055/2023 w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego uchyla zaskarżoną decyzję.

Decyzją z [...] października 2023r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] (SKO/organ) po rozpoznaniu odwołania [...] utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy [...] z [...] września 2023r. nr [...] sprostowanej postanowieniem nr [...] z [...] października 2023 r., mocą której przyznano [...] świadczenie pielęgnacyjne z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 1 na D. P. ur. [...] lipca 2010 r. od [...] września 2023 do [...] lutego 2024 r. w wysokości [...] zł miesięcznie oraz od [...] marca 2024 r. do [...] marca 2024 r. w wysokości [...] zł. Decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym: W dniu [...] września 2023r. do Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] wpłynął wniosek [...] o ustalenie prawa do świadczenia pielęgnacyjnego w związku z opieką nad synem D. P. ur. [...].07.2010r. Organ wskazał, że orzeczeniem Powiatowego Zespołu Ds. Orzekania o Niepełnosprawności w [...] z dnia [...] sierpnia 2022r. nr [...] D. P. został zaliczony do osób niepełnosprawnych ze wskazaniem, że wymaga stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji, natomiast nie wymaga stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji. Orzeczeniem Wojewódzkiego Zespołu Ds. Orzekania o Niepełnosprawności w [...] z dnia [...] listopada 2022r. nr [...] utrzymano w mocy powyższe orzeczenie Powiatowego Zespołu Ds. Orzekania o Niepełnosprawności w [...]. Na skutek odwołania skarżącej Sąd Rejonowy w [...] wyrokiem z dnia [...] lipca 2023r. sygn. akt [...] zmienił orzeczenie Wojewódzkiego Zespołu Ds. Orzekania o Niepełnosprawności w [...] z dnia [...] listopada 2022r. nr [...] w ten sposób, że ustalił, że D. P. wymaga stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji. Skarżąca złożyła także powiadomienie z dnia [...] marca 2022r. o nadaniu jej numeru PESEL oraz powiadomienie z dnia [...] marca 2022r. o nadaniu numeru PESEL D. P. Decyzją z dnia [...] września 2023r. nr [...] sprostowaną postanowieniem nr [...] z dnia [...] października 2023 r. Wójt Gminy [...] przyznał [...] świadczenie pielęgnacyjne z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 1 na syna D. P. ur. [...] lipca 2010 r. za okres od [...] września 2023 r. do [...] lutego 2024 r. w wysokości [...] zł miesięcznie i od [...] marca 2024 r. do [...] marca 2024 r. w wysokości [...] zł. Z decyzją powyższą nie zgodziła się skarżąca, wniosła odwołanie, w którym zakwestionowała okres na jaki przyznano jej świadczenie. Podała, że w związku z wyrokiem Sądu Rejonowego w [...] z dnia [...] lipca 2023r. sygn. akt [...] jest uprawniona do świadczenia pielęgnacyjnego od dnia [...] sierpnia 2022r. Zarzuciła naruszenie prawa materialnego tj. art. 24 ust. 2a ustawy o świadczeniach rodzinnych, które miało wpływ na wynik sprawy poprzez jego niezastosowanie, podczas gdy z okoliczności sprawy oraz zgromadzonego materiału dowodowego wynika, że zgodnie z ww. przepisem skarżąca nabyła prawo do świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej od dnia wydania pierwotnego orzeczenia o stopniu niepełnosprawności tj. od [...] sierpnia 2022r., która została zmieniona wyrokiem Sądu Rejonowego w [...] z dnia [...] lipca 2023r. sygn. akt [...]. Wniosła jednocześnie o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z wyroku Sądu Rejonowego w [...] z dnia [...] lipca 2023 r. sygn. akt [...]. SKO po rozpoznaniu odwołania wskazało, że stosownie do postanowień art. 15 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2023r. poz. 775 ze zm. - dalej k.p.a.) dokonało ponownie oceny stanu faktycznego i prawnego sprawy i uznało, że odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie. Organ wskazał, że ze stanu faktycznego sprawy wynika, że [...] i jej syn D. P. są obywatelami Ukrainy, którzy przybyli do Polski w związku z konfliktem zbrojnym, co potwierdzają przedłożone dokumenty. Organ wskazał następnie, że zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 12 marca 2022r. o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa (t. j. Dz. U. z 2023r., poz. 103 ze zm.) obywatelowi Ukrainy przebywającemu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, którego pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest uznawany za legalny na podstawie art. 2 ust. 1, przysługuje prawo do świadczeń rodzinnych, o których mowa w ustawie z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych, jeżeli zamieszkuje z dziećmi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, - odpowiednio na zasadach i w trybie określonych w tych przepisach, z wyłączeniem warunku posiadania karty pobytu z adnotacją "dostęp do rynku pracy". Ustawowe warunki przyznawania poszczególnych świadczeń rodzinnych są takie same dla osób ubiegających się - obywateli Ukrainy, jak i pozostałych osób. Oznacza to, że obywatel Ukrainy wnioskujący o dane świadczenia rodzinne musi spełnić określone ustawą warunki/przesłanki do jego przyznania. Dotyczy to również sposobu dokumentowania spełnienia ustawowych warunków dla poszczególnych świadczeń rodzinnych. Zdaniem organu bezspornym jest w sprawie, że w dniu [...] września 2023r. do Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] wpłynął wniosek [...] o ustalenie prawa do świadczenia pielęgnacyjnego w związku z opieką nad synem D. P. Stosownie do treści art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2023r., poz. 390 ze zm.) świadczenie pielęgnacyjne z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej przysługuje: 1) matce albo ojcu, 2) opiekunowi faktycznemu dziecka, 3) osobie będącej rodziną zastępczą spokrewnioną w rozumieniu ustawy z dnia 9 czerwca 2011 ro wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej, 4) innym osobom, na których zgodnie z przepisami ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy ciąży obowiązek alimentacyjny, z wyjątkiem osób o znacznym stopniu niepełnosprawności - jeżeli nie podejmują lub rezygnują z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w celu sprawowania opieki nad osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności albo orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji. Zdaniem organu nie ulega wątpliwości, że odwołująca spełnia przesłanki do otrzymania wnioskowanego świadczenia, ponieważ syn D. P. został zaliczony do osób niepełnosprawnych wraz ze wskazaniami: wymaga stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji oraz wymaga stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji na podstawie orzeczenia Powiatowego Zespołu Ds. Orzekania o Niepełnosprawności w [...] z dnia [...] sierpnia 2022r. nr [...] w związku z wyrokiem Sądu Rejonowego w [...] z dnia [...] lipca 2023r. sygn. akt [...]. SKO wskazało, że w związku z powyższym organ pierwszej instancji przyznał [...] świadczenie pielęgnacyjne na okres od [...] września 2023r. do [...] marca 2024r. Podniósł, że kwestię sporną w przedmiotowej sprawie stanowi data, od której zostało przyznane świadczenie pielęgnacyjne. Zdaniem odwołującej świadczenie przysługuje od dnia [...] sierpnia 2022r. tj. od dnia wydania orzeczenia przez Powiatowy Zespół Ds. Orzekania o Niepełnosprawności w [...], stosownie do treści art. 24 ust. 2a ustawy. Zgodnie z tym przepisem jeżeli w okresie trzech miesięcy, licząc od dnia wydania orzeczenia o niepełnosprawności lub orzeczenia o stopniu niepełnosprawności, zostanie złożony wniosek o ustalenie prawa do świadczenia uzależnionego od niepełnosprawności, prawo to ustala się począwszy od miesiąca, w którym złożono wniosek o ustalenie niepełnosprawności lub stopnia niepełnosprawności. Jak wynika natomiast z art. 24 ust. 4 ustawy prawo do zasiłku pielęgnacyjnego lub świadczenia pielęgnacyjnego ustala się na czas nieokreślony, chyba że orzeczenie o niepełnosprawności lub orzeczenie o stopniu niepełnosprawności zostało wydane na czas określony. W przypadku wydania orzeczenia o niepełnosprawności lub orzeczenia o stopniu niepełnosprawności na czas określony prawo do zasiłku pielęgnacyjnego lub świadczenia pielęgnacyjnego ustala się do ostatniego dnia miesiąca, w którym upływa termin ważności orzeczenia. Mając na uwadze powyższe SKO wyjaśniło, że w stosunku do odwołującej zastosowanie mają przepisy cytowanej wyżej ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa i uwzględniło uregulowania szczegółowe wynikające z art. 2 ust. 1 i art. 26 ust. 3 ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy (...). Zgodnie z art. 2 ust. 1 w/w ustawy jeżeli obywatel Ukrainy, o którym mowa w art. 1 ust. 1, przybył legalnie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w okresie od dnia 24 lutego 2022 r. do dnia określonego w przepisach wydanych na podstawie ust. 4 i deklaruje zamiar pozostania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jego pobyt na tym terytorium uznaje się za legalny do dnia 4 marca 2024 r. Za legalny uznaje się także pobyt dziecka urodzonego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez matkę, która jest osobą określoną w zdaniu pierwszym, w okresie dotyczącym matki. Jak wynika z art. 26 ust. 3 cytowanej wyżej ustawy obywatelowi Ukrainy przebywającemu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, którego pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest uznawany za legalny na podstawie art. 2 ust. 1. prawo do świadczeń, o których mowa w ust. 1, ustala się, począwszy od miesiąca, w którym wpłynął wniosek, nie wcześniej niż od miesiąca, w którym obywatel ten został wpisany do rejestru, o którym mowa w art. 3 ust. 3, a w przypadku świadczeń przysługujących na dziecko - również dziecko zostało wpisane do tego rejestru. Wniosek o przyznanie świadczeń, o których mowa w ust 1, zawiera numer PESEL wnioskodawcy oraz, jeżeli występuje, rodzaj, serię i numer dokumentu stanowiącego podstawę przekroczenia granicy, a w przypadku świadczeń przysługujących na dziecko - numer PESEL dziecka oraz, jeżeli występuje, rodzaj, serię i numer dokumentu stanowiącego podstawę przekroczenia granicy. Uwzględniając powyższe SKO stwierdziło, że skoro wniosek o przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego wpłynął do GOPS w [...] w dniu [...] września 2023r., wnioskowane świadczenie przysługuje od miesiąca, w którym wpłynął przedmiotowy wniosek tj. od dnia 1 września 2023r. Powyższe oznacza, zdaniem SKO, że organ pierwszej instancji prawidłowo przyznał świadczenie pielęgnacyjne od dnia 1 września 2023r. Ustosunkowując się do treści odwołania Kolegium wskazało, że wyrok Sądu Rejonowego w [...] z dnia [...] lipca 2023r. sygn. akt [...] pozostaje bez wpływu na ustalenie daty początkowej przyznania świadczenia pielęgnacyjnego. Organ wskazał, że jest związany treścią art. 26 ust. 3 o pomocy obywatelom Ukrainy (...), który to przepis jest uregulowaniem szczegółowym i wyłącza stosowanie art. 24 ust. 2a ustawy. Odnośnie wniosku o zwrot kosztów postępowania Kolegium wyjaśnia, że ustawodawca nie przewidział możliwości przyznania stronie od organu kosztów postępowania. Przepisy art. 262, art. 263 i art. 264 k.p.a. nie stanowią podstawy prawnej do zgłoszenia przez stronę żądania zwrotu kosztów poniesionych przez stronę postępowania, ani też orzekania przez organ administracji publicznej o zwrocie na rzecz strony postępowania. Jak również nie stanowią podstawy w sytuacji, gdy strona ponosi koszty na skutek podjęcia czynności, które mają jej zapewnić skuteczną obronę jej interesów prawnych i nie ma w tym przypadku znaczenia, czy strona ponosi koszty w wyniku zawarcia umowy cywilnoprawnej. Powołane regulacje zawarte w Kodeksie postępowania administracyjnego odnoszą się do kosztów związanych z prowadzeniem przez organ postępowania, a nie stanowią pokrycia kosztów ponoszonych przez strony tego postępowania, w związku z ich uczestnictwem. Skargę na powyższa decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła [...] (skarżąca), zaskarżając ją w całości. Zaskarżonej decyzji zarzuciła: - naruszenie prawa materialnego tj. art. 24 ust 2a ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz.U. z 2023 r. poz. 390 z póżn. zm.), które miało wpływ na wynik sprawy poprzez jego niezastosowanie, podczas gdy z okoliczności sprawy oraz zgromadzonego materiału dowodowego wynika, że zgodnie z ww. przepisem skarżąca nabyła prawo do świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej od dnia wydania pierwotnego orzeczenia o stopniu niepełnosprawności tj. [...] sierpnia 2022 r., która została zmieniona wyrokiem Sądu Rejonowego w [...], IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] lipca 2023 r. sygn. akt [...], - naruszenie przepisów postępowania tj. art. 81 k.p.a. poprzez brak możliwości wypowiedzenia się skarżącej co do przeprowadzonych dowodów - naruszenie przepisów postępowania tj. art. 7 k.p.a. poprzez niepodjęcie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego. Wskazując na powyższe skarżąca wniosła o zmianę zaskarżonej decyzji i wydanie decyzji w przedmiocie przyznania świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz.U. z 2023 r. poz. 390 z późn. zm.), na D. P. ur. [...] lipca 2010 r. od dnia wydania decyzji Powiatowego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności tj. [...] sierpnia 2022 r. do dnia [...] sierpnia 2024 r. lub uchylenie w całości decyzji organu I instancji. - względnie uchylenie skarżonej decyzji i przekazanie sprawy do organu I instancji celem ponownego rozpoznania. Wniosła o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z następujących dokumentów: - kopii wyroku Sądu Rejonowego w [...] [...] Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] lipca 2023 r. sygn. akt [...] - na wykazanie faktu zmiany orzeczenia Wojewódzkiego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności w [...] z dnia [...] listopada 2022 r. nr [...] poprzez ustalenie, że D. P. wymaga stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji. Ponadto wniosła o zasądzenie na rzecz skarżącej od organu zwrotu kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie w całości. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: skarga jest uzasadniona W rozpatrywanej sprawie organy nie kwestionując prawa skarżącej do przyznania je prawa do świadczenia pielęgnacyjnego na małoletniego syna odmówiły przyznania tego prawa wstecz tj. za okres od [...] sierpnia 2022 r. do [...] sierpnia 2023 przyznając je od [...] września 2023 r. tj od miesiąca, w którym złożono wniosek do dnia [...] marca 2024 r. odwołując się do przepisów ustawy z 12 marca 2022 r. o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa. Przedmiotem skargi objęto zatem ostatecznie rozstrzygnięcie dotyczące początkowej daty przyznania skarżącej świadczenia pielęgnacyjnego. W pozostałym zakresie, także za okres po 4 marca 2024 r. decyzje organu oby instancji nie były kwestionowane. Skarżąca przyznała, że uzyskała świadczenia również za okres po 4 marca 2024 r. Na wstępie należy wskazać, że zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 1 powołanej wyżej ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa obywatelowi Ukrainy przebywającemu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, którego pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest uznawany za legalny na podstawie art. 2 ust. 1, przysługuje prawo do świadczeń rodzinnych, o których mowa w ustawie z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych, jeżeli zamieszkuje z dziećmi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej odpowiednio na zasadach i w trybie określonych w tych przepisach. W myśl ust. 3 art. 26 obywatelowi Ukrainy przebywającemu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, którego pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest uznawany za legalny na podstawie art. 2 ust. 1, prawo do świadczeń, o których mowa w ust. 1, ustala się, począwszy od miesiąca, w którym wpłynął wniosek, nie wcześniej niż od miesiąca, w którym obywatel ten został wpisany do rejestru, o którym mowa w art. 3 ust. 3, a w przypadku świadczeń przysługujących na dziecko - również dziecko zostało wpisane do tego rejestru. Wniosek o przyznanie świadczeń, o których mowa w ust. 1, zawiera numer PESEL wnioskodawcy oraz, jeżeli występuje, rodzaj, serię i numer dokumentu stanowiącego podstawę przekroczenia granicy, a w przypadku świadczeń przysługujących na dziecko - numer PESEL dziecka oraz, jeżeli występuje, rodzaj, serię i numer dokumentu stanowiącego podstawę przekroczenia granicy. Świadczeniem rodzinnym, o którym wyżej mowa, jest m.in. świadczenie pielęgnacyjne określone w art. 17 ust. 1 pkt 1 u.ś.r. (w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania decyzji) zgodnie z którym świadczenie pielęgnacyjne z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej przysługuje: 1) matce albo ojcu, 2) opiekunowi faktycznemu dziecka, 3) osobie będącej rodziną zastępczą spokrewnioną w rozumieniu ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej, 4) innym osobom, na których zgodnie z przepisami ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy ciąży obowiązek alimentacyjny, z wyjątkiem osób o znacznym stopniu niepełnosprawności - jeżeli nie podejmują lub rezygnują z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w celu sprawowania opieki nad osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności albo orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału, na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji. Zgodnie natomiast z treścią art. 24 ust. 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych. prawo do świadczeń rodzinnych ustala się, począwszy od miesiąca, w którym wpłynął wniosek z prawidłowo wypełnionymi dokumentami, do końca okresu zasiłkowego. Natomiast art. 24 ust. 2a zawiera wyjątek od ustalonej w ust 2 reguły wskazując, że jeżeli w okresie trzech miesięcy, licząc od dnia wydania orzeczenia o niepełnosprawności lub orzeczenia o stopniu niepełnosprawności, zostanie złożony wniosek o ustalenie prawa do świadczenia uzależnionego od niepełnosprawności, prawo to ustala się począwszy od miesiąca, w którym złożono wniosek o ustalenie niepełnosprawności lub stopnia niepełnosprawności. Przepis ten stanowi zatem, wyjątkową regulację prawną, przełamującą zasadę wyrażoną w art. 24 ust. 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych, która wskazuje, że prawo do świadczeń rodzinnych ustala się, począwszy od miesiąca, w którym wpłynął wniosek z prawidłowo wypełnionymi dokumentami. Ma to szczególne znaczenie jeżeli weźmie się pod uwagę, że rozwiązanie przewidziane w art. 24 ust. 2a ustawy o świadczeniach rodzinnych umożliwia nabycie prawa do świadczenia za okres wsteczny związany m.in. z procedowaniem przez właściwe do tego organy w sprawie orzekania o niepełnosprawności lub o jej stopniu, mającym charakter prejudycjalny dla przyznania zasiłku pielęgnacyjnego. Skorzystanie z dobrodziejstwa tego unormowania jest obwarowane wystąpieniem przez osobę ubiegającą się o świadczenie ze stosownym wnioskiem do organu pomocowego o ustalenie prawa do świadczenia uzależnionego od niepełnosprawności - w ściśle określonym terminie - tj. w okresie 3 miesięcy, licząc od dnia wydania orzeczenia o niepełnosprawności lub orzeczenia o stopniu niepełnosprawności i spełnianie przesłanek do przyznania świadczenia z art. 17 ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych. Nie ulega wątpliwości w niniejszej sprawie, że wyrok Sądu Rejonowego w [...] z [...] lipca 2023 r. miał charakter prejudycjalny dla przyznania świadczenia pielęgnacyjnego skarżącej w związku ze sprawowaniem opieki nad niepełnosprawnym dzieckiem, które wymaga stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji tj. dla spełnienia przesłanek art. 17 ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych warunkujących przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego. W ocenie Sądu, biorąc w szczególności pod uwagę treść powołanych regulacji, skoro przepis art. 26 ust 1 odsyła do zasad i trybu określonych w przepisach ustawy o świadczeniach rodzinnych to odsyła również do określonych w tych przepisie uregulowań szczególnych. Nie można zatem uznać, że art. 26 ust 3 zawiera kompletną regulację w zakresie ustalenia daty początkowej prawa do świadczenia. Przepis ten odpowiada treści art. 24 ust 2 bowiem zawiera ogólną zasadę przyjmując, ze decyduje data złożenia wniosku, która nie może być wcześniejsza niż data wpisu obywatela Ukrainy do rejestru o którym mowa art. 3 ust 3. Już ten zapis wskazuje, że dopuszcza możliwość przyznania danego świadczenia za okres wsteczny ale nie wcześniejszy niż data rejestracji we wskazanym wyżej rejestrze. Skoro zatem ust 1 odsyła do zasad i reguł określonych ustawą o świadczeniach rodzinnych w tym także do szczególnej regulacji wynikającej z art. 24 ust 2a zwłaszcza, że jak wskazano wyżej prawo do świadczenia pielęgnacyjnego uzależnione jest od niepełnosprawności a co więcej związanej z koniecznością stałej lub długotrwałej opieki i niezdolności do samodzielnej egzystencji co często wymaga dodatkowego procedowania. Jak już wskazano w niniejszej sprawie nie jest kwestionowane, że prawo do tego świadczenia powstało po wyroku Sądu Rejonowego w [...] z [...] lipca 2023 r., którym ustalono, że niepełnosprawny syn skarżącej wymaga stałej i długotrwałej opieki czym zmodyfikowano orzeczenie o niepełnosprawności wydane przez Powiatowy i Wojewódzki Zespół do spraw orzekania o Niepełnosprawności. Gdyby bowiem orzeczenie to było kompletne skarżąca byłaby uprawniona do złożenia wniosku w sierpniu 2022 r. Tymczasem dopiero po uprawomocnieniu się wyroku Sądu Rejonowego skarżąca była uprawniona do złożenia wniosku i nabyła prawo do świadczenia pielęgnacyjnego bo dopiero wówczas spełniła warunki do jego przyznania. Odmienna ocena powodowałaby, że skarżąca znalazła się w sytuacji gorszej niż inni obywatele Ukrainy korzystający z pomocy państwa polskiego, których orzeczenia nie wymagały dodatkowego procedowania i byłaby sprzeczna z celem ustawy z 12 marca 2022 r.. Ponownie rozpoznając sprawę organ uwzględni powyższą ocenę prawną Sądu i rozstrzygnie co do wniosku za sporny okres. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 145 § 1 pkt a ppsa.