I SA/Wa 2391/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Dargas po rozpoznaniu 11 stycznia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Miasta [...] na orzeczenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z 20 kwietnia 2020 r. nr KOX/1379/Po/19 w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie aktualizacji opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego postanawia 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić Miastu [...] ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 200 (dwieście) złotych, uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.

Orzeczeniem z 20 kwietnia 2020 r. nr KOX/1379/Po/19 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie umorzyło postępowanie w sprawie aktualizacji opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego udziału wynoszącego 6598/260933 w nieruchomości gruntowej, położonej w [...], przy ul. [...], stanowiącego własność m.st. Warszawy, oznaczonego jako działka ewidencyjna nr [...], w obrębie [...] o pow. [...] m3, przynależnej do lokalu nr [...]. Pismem z 17 września 2021 r. Miasto [...] złożyło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższe orzeczenie, wskazując że postanowieniem z 10 sierpnia 2021 r. Sąd Rejonowy dla [...] w [...], sygn. akt I C [...] odrzucił sprzeciw od powyższego orzeczenia. Postanowieniem z 13 stycznia 2022 r. sygn. akt V Cz 1555/21 Sąd Okręgowy w Warszawie uchylił powyższe postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Zakres kognicji sądów administracyjnych określony jest w art. 3 § 2, 2a i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2022 r., poz. 329, dalej jako ppsa). Orzeczenie zaskarżone w niniejszej sprawie nie mieści się w katalogu przewidzianym w art. 3 § 2 i 2a ppsa, brak również przepisów szczególnych, które przewidywałyby kontrolę sądowoadministracyjną orzeczenia zaskarżonego w niniejszej sprawie – stosownie do art. 3 § 3 ppsa. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntowany jest pogląd, że orzeczenia samorządowych kolegiów odwoławczych wydawane w procedurze aktualizacyjnej przewidzianej art. 78 i art. 79 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz.U. z 2021 r., poz. 1899, dalej jako ugn) zapadają w postępowaniu o charakterze quasi-administracyjnym, ale stanowiącym tylko jedną z faz tej procedury, która zmierza do rozstrzygnięcia sporu odnoszącego się do cywilnego stosunku prawnego opartego na cywilnoprawnej umowie. Sprawa aktualizacyjna zawisła w ten sposób przed kolegium nadal pozostaje w swej istocie materialnoprawną sprawą o świadczenie pieniężne o charakterze cywilnoprawnym, a procedura administracyjna, jest stosowana jedynie odpowiednio. Zgodnie z art. 80 ust. 1 ugn od orzeczenia kolegium zapadłego w procedurze aktualizacyjnej właściwy organ lub użytkownik wieczysty mogą wnieść sprzeciw w terminie 14 dni od dnia doręczenia orzeczenia. Wniesienie sprzeciwu jest równoznaczne z żądaniem przekazania sprawy do sądu powszechnego właściwego ze względu na miejsce położenia nieruchomości. Powyższy przepis wskazuje zatem jednoznacznie, że sprawy dotyczące aktualizacji opłat za użytkowanie wieczyste zostały poddane kognicji sądów powszechnych. Jednocześnie żaden przepis nie przewiduje w sprawach tego rodzaju kognicji sądów administracyjnych. Jednocześnie z uwagi na uchylenie postanowienia z 10 marca 2022 r. w niniejszej sprawie nie zachodzi przypadek o którym mowa w art. 58 § 4 ppsa. Mając powyższe na uwadze, w ocenie Sądu niniejsza sprawa ma charakter cywilnoprawny i jako taka nie należy do właściwości sądu administracyjnego. W tej sytuacji skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ppsa. Zwrot wpisu nastąpił na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ppsa.