I SA/Wa 2215/14

Referendarz sądowy Lucyna Picho Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 4 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J. B. na decyzję Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia [...] czerwca 2014 , nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: przyznać J. B. prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.

W związku ze złożoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargą, J. B. zwróciła się do Sądu z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W oświadczeniu złożonym na urzędowym formularzu wyjaśniła, że pozostaje sama w gospodarstwie domowym, a źródłem jej utrzymania jest renta zdrowotna w wysokości [...] zł (netto [...] zł). Uzasadniając wniosek wyjaśniła, że dochód w całości przeznaczany jest na opłacenie wydatków związanych z utrzymaniem i opłaceniem lekarstw. Dodała, że nie posiada żadnych oszczędności, z powodu tak niskich dochodów nie jest w stanie samodzielnie opłacić kosztów sądowych. Rozpoznając wniosek na wstępie należy zauważyć, że stosownie do treści przepisu art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) dalej jako p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 1 i 2). Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy stwierdzić należy, że w ocenie referendarza sądowego rozpoznającego wniosek istnieją podstawy do jego uwzględnienia, to znaczy do zwolnienia J. B. od uiszczenia kosztów sądowych. Na wstępie należy zauważyć, że do kosztów sądowych zalicza się opłaty sądowe (w tym wpis i opłaty kancelaryjne) oraz zwrot wydatków (art. 211 powołanej ustawy). Nie ulega wątpliwości, iż na obecnym etapie postępowania sądowego konieczne będzie uiszczenie przez skarżącą wpisu od skargi, którego wysokość z uwagi na charakter rozstrzygnięcia wyniesie 200 zł. Natomiast wysokość innych kosztów sądowych nie jest obecnie znana, ponieważ zależna będzie od przebiegu sprawy. Zatem konieczność ich opłacenia powstanie być może w przyszłości na dalszym etapie postępowania sądowego. Mając zatem na uwadze to, iż wnioskodawczyni wykazała, że jej jedynym źródłem utrzymania jest dochód w wykazanej kwocie uznać należało, że samodzielne opłacenie kosztów może stanowić znaczne obciążenie dla budżetu skarżącej. Ponadto skoro od uiszczenia wpisu uzależnione jest rozpoznanie skargi, to odmowa zwolnienia od wpisu pozbawiałaby stronę możliwości rozpoznania skargi przez Sąd – zasadne jest zwolnienie skarżącej z kosztów w żądanym zakresie. Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.