I SA/Wa 2060/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Dariusz Pirogowicz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 24 września 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi O. P. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 8 czerwca 2026 r. nr 010070.680.2964484.2026, 622319471 w przedmiocie świadczenia wychowawczego postanawia: odrzucić skargę.

O. P. złożyła, za pośrednictwem Platformy Usług Elektronicznych – PUE ZUS pismo ogólne do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (POG), skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z 8 czerwca 2026 r. nr 010070.680.2964484.2026, postępowanie 622319471, którą utrzymał w mocy decyzję z 21 kwietnia 2026 r. o odmowie przyznania prawa do świadczenia wychowawczego na okres świadczeniowy 2025/2026 na dziecko A. P. Zarządzeniem Z-cy Przewodniczącego Wydziału z 14 sierpnia 2026 r. skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. W wezwaniu zawarto min. pouczenie co do trybu wnoszenia do sądu pisma w formie dokumentu elektronicznego (art. 12b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm. - dalej: "p.p.s.a.") oraz o konieczności podpisania elektronicznie zarówno pisma jak i załączników do pisma (art. 46 § 2a i 2b p.p.s.a.). Powyższe zarządzenie zostało przesłane przy piśmie z 20 sierpnia 2026 r. (k-25 akt sądowych) i wróciło do Sądu jako awizowana przesyłka. Jak wynika z adnotacji placówki pocztowej przesyłka nie została doręczona, gdyż nie została podjęta w terminie. Placówka pocztowa dwukrotnie bezskutecznie zawiadamiała skarżącą o możliwości odbioru przesyłki w urzędzie pocztowym (awizo z dnia 26 sierpnia 2026 r. i awizo powtórne z dnia 3 września 2026 r.), po czym w dniu 10 września 2026 r. zwróciła nieodebraną przesyłkę Sądowi. W ocenie Sądu przesyłkę awizowano w sposób prawidłowy, dlatego została pozostawiona w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia z dniem 9 września 2026 r. Skarżąca do dnia dzisiejszego nie uzupełniła braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. W myśl art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Zgodnie z art. 46 § 2a p.p.s.a. w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. W przypadku dokumentu elektronicznego, określony w ustawie warunek formy pisemnej uważa się za zachowany, jeżeli dokument elektroniczny został podpisany w sposób, o którym mowa w art. 46 § 2a (art. 12b § 1 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 46 § 2a p.p.s.a. w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Skargę w formie dokumentu elektronicznego wnosi się do elektronicznej skrzynki podawczej organu (art. 54 § 1a p.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie skarżąca złożyła skargę w formie elektronicznej, poprzez Platformę Usług Elektronicznych udostępnianą przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych. Zgodnie z informacją umieszczoną na stronie https://www.zus.pl/baza-wiedzy/o-platformie-uslug-elektronicznych-pue-/o-platformie-uslug-elektronicznych-pue-/informacje-dotyczace-pue Platforma Usług Elektronicznych ZUS (PUE ZUS) to narzędzie, które ułatwia dostęp do usług świadczonych przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych. Dzięki Platformie Usług Elektronicznych osoba uprawniona może przejrzeć dane zgromadzone w ZUS, przekazać dokumenty ubezpieczeniowe, składać wnioski i otrzymywać na nie odpowiedzi, zadawać pytania i otrzymywać odpowiedzi z ZUS, umawiać się na wizyty w jednostce ZUS. W niniejszej sprawie skarga nie została wniesiona do organu administracji poprzez elektroniczną skrzynkę podawczą platformy usług administracji publicznej e-PUAP, co uniemożliwiło Sądowi weryfikację podpisu elektronicznego. Urzędowe poświadczenie przedłożenia (UPP) skargi na pośrednictwem ZUS PUE nie zawiera adresu elektronicznego skarżącej. W związku powyższym wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie Sąd skierował na jedyny znany mu adres, tj. adres wskazany w skardze. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. W rozpatrywanej sprawie zastosowanie znalazł uregulowany w art. 73 p.p.s.a. tryb doręczenia, zgodnie z którym w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres 14 dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, a zawiadomienie o powyższym w postaci awiza umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (...). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego terminu. Z akt sprawy wynika, że skarżąca nie wykonała zarządzenia Sądu z 14 sierpnia 2026 r., ponieważ nie uzupełniła braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie. Skarżąca nie odebrała przesyłki zawierającej powyższe zarządzenie, pomimo jej dwukrotnego prawidłowego awizowania przez Pocztę Polską. Skuteczne doręczenie wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi nastąpiło w dniu 9 września 2026 r., tak więc siedmiodniowy termin do wykonania wezwania upływał bezskutecznie w dniu 16 września 2026 r. Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.