I SA/Wa 2048/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Mateusz Rogala po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Miasta [...] na orzeczenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2020 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie aktualizacji opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić stronie skarżącej Miastu [...] kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem wpisu od skargi.

Miasto [...] w piśmie z dnia 19 lipca 2021 r. wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na orzeczenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2020 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie aktualizacji opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Zakres kognicji sądów administracyjnych określony został w art. 3 § 2, § 2a i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., powoływanej dalej jako p.p.s.a.). Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Zaskarżone w niniejszej sprawie orzeczenie nie mieści się w katalogu przewidzianym w art. 3 § 2 i 2a p.p.s.a., brak jest również przepisów szczególnych, które przewidywałyby kontrolę sądowoadministracyjną orzeczenia zaskarżonego w tej sprawie, stosownie do treści art. 3 § 3 p.p.s.a. W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany jest pogląd, że orzeczenia samorządowych kolegiów odwoławczych wydawane w procedurze aktualizacyjnej przewidzianej w art. 78 i art. 79 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2021 r., poz. 1899 ze zm., powoływanej dalej jako u.g.n.), zapadają w postępowaniu o charakterze administracyjnym, ale stanowiącym tylko jedną z faz tej procedury, która zmierza do rozstrzygnięcia sporu odnoszącego się do cywilnego stosunku prawnego opartego na cywilnoprawnej umowie. Sprawa aktualizacyjna zawisła w ten sposób przed kolegium nadal pozostaje w swej istocie materialnoprawną sprawą o świadczenie pieniężne o charakterze cywilnoprawnym. Zgodnie z art. 80 ust. 1 u.g.n. od orzeczenia kolegium zapadłego w procedurze aktualizacyjnej właściwy organ lub użytkownik wieczysty mogą wnieść sprzeciw w terminie 14 dni od dnia doręczenia orzeczenia. Wniesienie sprzeciwu jest równoznaczne z żądaniem przekazania sprawy do sądu powszechnego właściwego ze względu na miejsce położenia nieruchomości. Przepis ten wskazuje zatem jednoznacznie, że sprawy dotyczące aktualizacji opłat za użytkowanie wieczyste zostały poddane kognicji sądów powszechnych. Jednocześnie żaden przepis nie przewiduje w sprawach tego rodzaju kognicji sądów administracyjnych. Wskazać równocześnie należy, że z akt sprawy wynika, że na skutek sprzeciwu Miasta [...] od orzeczenia SKO w [...] z dnia [...] maja 2020 r. nr [...] Sąd [...], postanowieniem z dnia [...] czerwca 2021 r. sygn. akt [...] odrzucił wniesiony sprzeciw uznając, że jest on niedopuszczalny. Następnie Sąd [...] postanowieniem z dnia [...] listopada 2021 r. sygn. akt [...] na skutek zażalenia Miasta [...], uchylił zaskarżone postanowienie z dnia [...] czerwca 2021 r. Nie można więc przyjąć, że sąd powszechny uznał się za niewłaściwy w niniejszej sprawie, co w myśl art. 58 § 4 p.p.s.a. wykluczałoby odrzucenie skargi. Niniejsza sprawa ma zatem charakter cywilnoprawny i podlega rozpoznaniu przez sąd powszechny, nie należy zaś do właściwości sądu administracyjnego. Z tej przyczyny Sąd uznał, że skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.