I SA/Wa 2045/18

Dnia 6 lutego 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Żmich Sędziowie Sędzia WSA Iwona Kosińska Sędzia WSA Magdalena Durzyńska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi M. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie przyznania i wypłaty zasiłku stałego oddala skargę

Postanowieniem z dnia [...] lipca 2018 r. nr [...] Prezydent [...] powołując się na art. 61 a § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2018 r., poz. 2096, dalej jako kpa) odmówił wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie z wniosku M. S. (dalej jako skarżący) o przyznanie zasiłku stałego za okres od lutego 2003 r. zaś zaskarżonym do tut. Sądu postanowieniem z [...] września 2018 r. [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] (dalej jako organ/SKO) działając na podstawie art. 127 § 2 i art. 17 pkt 1 kpa i na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa w związku z art. 144 kpa utrzymało je w mocy. W uzasadnieniu ww orzeczenia organ wyjaśnił, że kwestia przyznania spornego prawa do zasiłku stałego została już rozstrzygnięta prawomocnymi decyzjami Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...] marca 2003 r. oraz nr [...] z dnia [...] marca 2003 r. o odmowie przyznania zasiłku stałego wyrównawczego i skróceniu jego wypłaty. SKO przywołało w tym zakresie zapadły w tej konkretnej sprawie prawomocny wyrok tut. Sądu z dnia 15 stycznia 2004 r. sygn. akt. I SA 1295/03. Organ powołał się także na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] stycznia 2003 r., mocą której skarżący otrzymał prawo do renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy. Renta ta została mu przyznana na stałe począwszy od [...] października 1998 r. Odmowę wszczęcia postępowania SKO uzasadniło zatem oczywistą niedopuszczalnością rozpoznania tej samej (podmiotowo i przedmiotowo) sprawy. Postanowienie SKO zakwestionował M. S.. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Sąd zważył co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Art. 61a § 1 kpa przewiduje dwie sytuacje uzasadniające odmowę wszczęcia postępowania. Pierwsza z nich ma miejsce, gdy żądanie wszczęcia postępowania pochodzi od osoby niebędącej stroną tego postępowania a druga występuje, gdy postępowanie administracyjne nie może zostać wszczęte przez organ z innych uzasadnionych przyczyn, przy czym przyczyny te nie zostały w kpa skonkretyzowane. Niewątpliwie jednak przeszkoda do wszczęcia postępowania zachodzi wówczas gdy w tej samej sprawie postępowanie administracyjne już się toczy albo w sprawie takiej zapadło już rozstrzygnięcie. W zaskarżonym postanowieniu organ przedstawił stan faktyczny i stan prawny sprawy. Rzeczowe uzasadnienie stanowiska SKO nie budzi wątpliwości Sądu. Jak wskazano, odmowa wszczęcia postępowania na podstawie art. 61 a § 1 kpa może mieć miejsce gdy wszczęcie i prowadzenie postępowania jest niedopuszczalne, np. z przyczyn podmiotowych lub przedmiotowych. Ponadto, jak zasadnie wskazał organ, odmowa wszczęcia postępowania może mieć miejsce jedynie w sytuacjach oczywistych, nie wymagających analizy sprawy i przeprowadzania postępowania dowodowego. W kontrolowanej sprawie mamy do czynienia z res iudicata, a zatem ze sprawą już rozstrzygniętą ostateczną decyzją administracyjną, która podlegała kontroli sądowoadministracyjnej. Decyzje w zakresie wniosku o przyznanie zasiłku stałego na podstawie przepisów ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej (tj. publ. Dz.U, z 1998 r. nr 64 poz. 414) zapadły już w 2003r. (nr [...] i nr [...] z [...] marca 2003 r.) Art. 27 ust. 4 pkt. 1 1 2 ww ustawy o pomocy społecznej z dnia 29 listopada 1990 r. jest tożsamy z treścią art. 37 ust. 1 pkt. 1 i 2 ustawy o pomocy społecznej z dnia 12 marca 2004 r. z tym że zasiłek stały wyrównawczy w ustawie z 2004r. został zastąpiony zasiłkiem stałym. W tej sytuacji Sąd uznał, że zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. Skutkowało to oddaleniem skargi w trybie art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 poz. 1302 ). Orzeczenie zapadło na posiedzeniu niejawnym w oparciu o art. 119 pkt. 3 ppsa.