I SA/Wa 1998/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Gabriela Nowak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.K. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] grudnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej postanawia: odrzucić skargę.

M.K. w dniu 6 maja 2014 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy zaskarżona decyzja nie została skarżącej doręczona. Zarządzeniami z dnia 13 czerwca 2014 r. Sąd zobowiązał skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od powyższej skargi w kwocie 200 (dwieście) złotych oraz do uzupełnienia jej braków formalnych poprzez nadesłanie 1779 egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych, w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka sądowa zawierająca powyższe wezwania, pomimo tego, że była dwukrotnie awizowana – pierwsze awizo z dnia 24 czerwca 2014 r., powtórne awizo z dnia 2 lipca 2014 r. – nie została podjęta i zwrócona w dniu 9 lipca 2014 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zdaniem Sądu przesyłkę awizowano w sposób prawidłowy, a tym samym należało uznać ją za doręczoną. Jak wynika z pisma Oddziału Finansowo–Budżetowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 lipca 2014 r., do sprawy o sygn. akt I SA/Wa 1998/14 nie zidentyfikowano wpłaty w wysokości 200 zł. Do dnia dzisiejszego nie nadesłano również odpisów skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należy wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Stosownie ponadto do treści art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. W rozpatrywanej sprawie zastosowanie znalazł uregulowany w art. 73 P.p.s.a. tryb doręczenia, zgodnie z którym w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres 14 dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, a zawiadomienie o powyższym w postaci awiza umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (...). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego terminu. W niniejszej sprawie skarżąca nie odebrała przesyłki, pomimo jej dwukrotnego prawidłowego awizowania przez Pocztę Polską. Skuteczne doręczenie wezwania do nadesłania odpisów skargi oraz uiszczenia wpisu sądowego nastąpiło w dniu 8 lipca 2014 r., tak więc siedmiodniowy termin do wykonania wezwania upływał w dniu 15 lipca 2014 r. Jak wynika natomiast z akt przedmiotowej prawy do dnia dzisiejszego skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi poprzez nadesłanie jej odpisów oraz uiszczenie wpisu sądowego. Wskazać ponadto należy, że stosownie do treści art. 50 § 1 i 2 P.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, oraz inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. W niniejszej sprawie zarówno organ pierwszej instancji, jak i organ drugiej instancji nie uznał skarżącej za stronę postępowania, w związku z czym decyzje wydane w sprawie nie zostały jej przesłane. Stwierdzić zatem należy, że wnosząca skargę nie była stroną postępowania administracyjnego, wobec czego skarga wniesiona została przez podmiot nie mający przymiotu strony i nie posiadający legitymacji do jej wniesienia, co czyni skargę niedopuszczalną i obliguje Sąd do jej odrzucenia. Sąd wskazuje jednocześnie, że posiadacz samoistny, który uzyska prawomocne postanowienie sądu stwierdzające zasiedzenie nieruchomości objętej zaskarżoną decyzją Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, będzie mógł wystąpić do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na podstawie art. 33 § 2 P.p.s.a., zgłaszając swój udział w charakterze uczestnika postępowania. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i 6 P.p.s.a. oraz art. 220 § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.